Pełną Parą

KB RPG 28: Rasy w Wolsungu

2012-02-24T21:00:00.000+01:00

Rasy w Wolsungu nikogo nie pozostawiają obojętnym. Czerpiąc z różnychźródeł, szczególnie ze sztampowego fantasy i podziałów wiktoriańskiegospołeczeństwa, są one tworami niespotykanymi dotąd na polskim rynku RPG.Oryginalność jednak nie dla wszystkich jest zaletą. Spotkałem się już znaprawdę różnymi opiniami na temat wolsungowych ras. Jednym pomagają złapaćklimat gry, dla drugich są skazą na steampunkowym obliczu systemu, inni z koleisądzą, że zabawa stereotypami może być czasami niebezpieczna i stać się źródłemprostackich żartów.

Jak zapewne się domyślacie piszępowyższe dlatego, że chcę do tematu dorzucić swoje własne trzy grosze. A chęćta nie przyszła znikąd. Wszystkiemu winna jest inicjatywa Karnawał Blogowy RPG,której obecną edycję prowadzi Neurocide. Jej tematem jest oczywiście rasa. Wzwiązku z tym od dzisiaj codziennie publikować będę wpisy o kolejnej parze wolsungowych ras, rozpoczynając od elfów i krasnoludów, a na orkach i ograch kończąc.

Co będą zawierały te teksty?Przede wszystkim jak najwięcej inspiracji do odgrywania każdej z ras. Mam wciążcichą nadzieję, że ktoś z zamieszczanych na Pełną Parą materiałów korzysta.Nieco konkretniej natomiast teksty o rasach będą zbiorami kulturowych tropów,które warto zbadać grając krasnoludem czy trollem. Na konkretnym przykładzie: wjutrzejszej notce o elfach i krasnoludach przeczytacie, który bohater z powieściHenryka Sienkiewicza to idealny długouchy, a także

Dziś jednak trochę kwestiiteoretycznych. Zajęcie się tematem wolsungowych ras wymaga najpierw odpowiedzina jedno nieco absurdalne, ale w zasadzie fundamentalne pytanie, które brzmi:

Do czego te rasy służą?

Cytując dość znany mem: „A dlaczego?A komu to potrzebne?” Takie podstawowe pytania warto zadawać żeby zrozumieć,jaką role grają poszczególne elementy mechaniki.

Zacznijmy więc od profesji (rasyzostawimy sobie na koniec). Czym różni się technomag od agenta specjalnego?Moim zdaniem słowo klucz w tym przypadku to kompetencje. Mają inną specyficzną wiedzę i wyuczone umiejętności -co odwzorowuje Zdolność specjalna profesji -, a także dotyczą ich różnekryteria, według których i działania są oceniane – to za ich spełnianie graczotrzymuje żeton.

Rola umiejętności (ściśle powiązanych z atrybutami) i atutów jest prosta do zidentyfikowania– nazwa mówi wszystko. Nie muszą być one koniecznie związane z profesją.Jeden pisarz będzie sypał Kontrargumentami i podporządkowywał sobieprzeciwników siłą perswazji, drugi z kolei oprócz pióra będzie zręcznie machał pięściamii rozdawał Silne ciosy. Obydwaj są jednak kompetentni jeśli chodzi o słowopisane.

Są jeszcze oczywiście archetypy.Bohater jest zazwyczaj świadomy bycia myśliwym czy nawet bon-vivantem, aleraczej nie określi siebie słowem „eksplorator” czy „śledczy”. Archetypypokazują więc, jaki typ przygód oraz jaką metodę rozwiązywania konfliktówpreferuje Dama lub Dżentelmen. Można by powiedzieć, że odpowiadają one za podświadomość bohatera.

Wreszcie rasy. Według mnie:

odwzorowują wrodzone zdolności, jakie może posiadać przedstawiciel danego gatunku (swego rodzaju uzupełnienie atutów),
są wskazówkami co do odgrywania emocji postaci,
ukazują sposób nawiązywania relacji ze społeczeństwem.

Spójrzmy na kilka przykładówzdolności rasowych. Mamy np. Hipnotyczny urok, Nieufność, Swojego człowieka czySzał. Każda rasa posiada przynajmniej jedną wadę/zaletę, która mówi o jejtemperamencie, psychice i odnoszeniu się do innych istot. Wszyscy wiedzą, żeogry są nieśmiałe i biorą to pod uwagę w kontaktach z nimi. Z kolei dyskutującz krasnoludem należy brać pod uwagę, że najprawdopodobniej najwyższym dobremjest dla niego logiczne myślenie.

To właśnie te emocje i szablonyzachowań każdej z ras będę chciał rozważyć w następnych częściach tegominicyklu. Źródeł inspiracji szukać będę w ogólnie pojętej kulturze, alezapewne najwięcej z nich pochodzić będzie z literatury.

Wpisu o elfach i krasnoludachwypatrujcie więc jutro, a na razie zapraszam do komentowania.

Piątkowa Piątka #5

2012-02-24T17:00:00.000+01:00

W to piątkowe popołudnie, dokładnie o godzinie piątej, pełną parą nadjeżdża piąta piątkowa piątka. A cóż takiego zawiera?

From the Dungeon to the Dictionary - szczególnie polecam! Świetne rozważania z pogranicza rpg i lingwistyki. O nieistniejących słowach w podręcznikach do D&D, wzbogacających słownictwo sesjach i innych ciekawych kwestiach.
Pełna reklama PS Vita - być może widzieliście już jej fragment w telewizji, warto jednak zobaczyć także pełną wersję. Takie podejście do graczy naprawdę bardzo mi się podoba.
Clockworks - o tym steampunkowym webkomiksie już na Pełną Parą pisałem. Po roku zastoju seria wróciła jednak do życia. nowi czytelnicy muszą nadrobić jedynie (i piszę to bez cienia ironii) nieco ponad sto odcinków. A naprawdę warto, gdyz zarówno kreska autora, jak i fabuła są na wysokim poziomie.
Blockbuster Designs - analiza designu plakatów największych filmowych hitów zeszłego roku. Jeśli nie wiesz, jak wplatać na sesję różne kolory (o tym w ogóle osobną notkę będę musiał kiedyś napisać) popatrz, jak robią to najlepsi. Uwaga - zawiera Twilighta!
The 23 Types of Vagabondes - a Ty zawsze mówiłeś graczom, że spotkali na szlaku włóczęgę. Czas się poduczyć, jak wiele ich rodzajów wędrowało po szlakach.

Piątkowa Piątka #4

2012-02-10T23:27:00.001+01:00

Ledwo się wyrobiłem z tą dzisiejszą Piątką. Tym razem linki są z bardzo różnych dziedzin. Trochę teorii RPG, trochę inspirujących zdjęć, a także pełna wersja bardzo ciekawego Indie RPG.

We played D&D in 80's - film z niemym nagraniem sesji z 1981 roku i artykuł o nagraniu. Ciekawe rozważania o eskapizmie graczy i różnych aspektach geekostwa. Autorem zarówno filmu, jak i tekstu jest Ethan Gilsdorf, ...
Geek wisdom goes mainstream - ...który napisał także ten artykuł. Opowiada w nim o pozytywnym wpływie pasjonowania się fantastyką na życie. Wylicza też książki, które zajmują się tematem "geek wisdom". Co dla mnie ważne, tekst został napisany dla Christian Science Monitora - cieszę się, że takie periodyki także otwarte są na pozytywne artykuły o fantastyce.
Superman - zapomniałem o nim wspomnieć przy okazji notki o serwisie Iplex. dość stary, lecz wciąż niezmiernie zabawny serial o Człowieku ze Stali. Utrzymany w fantastycznej stylistyce art-deco.
Victorian Avengers - przy okazji premiery nowego zwiastuna filmu The Avengers słynna galeria w pełnych pary klimatach.
InBeetween PL - Skryba, prowadzący bloga RPG Kepos prezentuje przetłumaczoną w pełni na polski grę Indie. Nic tylko drukować, grać, a potem napisać coś w ramach akcji Nowy Rok, Nowe RPG.

Cała prawda o golemicznych wierzchowcach

2012-02-07T19:14:00.000+01:00

Serwis AHistoria.pl doniósł dzisiaj zdjęcia golemicznych wierzchowców! Pierwszy z nich to jedynie projekt, drugi natomiast to już w pełni sprawna maszyna.

Wbrew pozorom nie są to żadne współcześnie sfabrykowane dokumenty z epoki, ale autentyczne pojazdy. Pierwszy miał być napędzany siłą nóg, drugi natomiast z pomocą silnika benzynowego. Choć mechanicznych koni nie udało się spopularyzować, to jednak do końca o nich nie zapomniano.

Trochę żałuję, że mechaniczne wierzchowce zostały wyparte przez samochody, motocykle i rowery. Chciałbym kiedyś móc się przejechać takim pojazdem choćby dla możliwości rzucenia z siodła kultowego: "Patrz, siedzę na koniu!"...

Nowy Rok, Nowe RPG w sieci

2012-02-06T23:14:00.000+01:00

Wreszcie przyszykowałem dla akcji jej własne strony na Facebooku i Google+. Jeśli chcecie:

kliknąć "Lubię to", szukajcie na facebook.com/NowyRokNoweRPG;
dodać akcję do kręgów, szukajcie na https://plus.google.com/108422036709699017368.

Mam też cichy plan na przemycenie NRNR na ZjAvę (choć ciałem niestety mnie na niej nie będzie), ale na razie nie rozmawiałem jeszcze z organizatorami konwentu. Mam nadzieję, że rozpropagowanie tam choć trochę akcji dojdzie do skutku.

Tymczasem zachęcam Was wszystkich do grania w nowe tytuły lub prowadzenia ich, a także do pisania o swoich debiutanckich, "dziewiczych" sesjach.

Piątkowa Piątka #3

2012-02-03T15:10:00.001+01:00

Oj dawno już piątek nie było. Cały czas początkujący ze mnie bloger i nie potrafię jeszcze wypracować sobie planu wrzucania notek. Pracuję jednak pełną parą, aby to się zmieniło.

A dziś Piątka po części klimatach komiksowo-superbohaterskich.

Komiksowe czcionki - czyli czym zastąpić powszechnie znienawidzonego Comic Sansa.
HeroMachine - generator herosów. Dzięki ogromnej bazie elementów, z których składamy postać można w tym programie stworzyć niemal dowolnego bohatera.
Tubalr - po podaniu nazwy artysty lub zespołu strona automatycznie tworzy playlistę z utworami albo jego, albo podobnymi. Do szybkiego tworzenia podkładów do czytania, pisania, czy nawet na sesję.
Śledztwo w czterech krokach - nieco stary, ale wciąz jary poradnik jak w czterech krokach stworzyć przygodę detektywistyczną. To IMO jeden z najtrudniejszych typów scenariuszy, więc wszelkie pomoce bardzo cenię.
Canabalt - na odprężenie prosta, ale świetnie zrobiona i wciągająca gierka o ludziku uciekającym przed końcem świata(?). Polecam szczególnie znudzonym Robot Unicornem.

Filmy legalne, darmowe i fantastyczne

2012-02-01T21:14:00.000+01:00

W dobie różnego rodzaju dyskusji o ACTA, prawach autorskich i piractwie warto pamiętać o serwisach, które udostępniają muzykę, oprogramowanie czy filmy za darmo i legalnie. W tym ostatnim segmencie prym w Polsce wiedzie witryna Iplex.pl.

Jej zasoby to prawdziwa kopalnia różnych dzieł, także tych naprawdę kultowych. Jedynym minusem serwisu jest konieczność obejrzenia kilku reklam na początku i w środku filmu, ale to raczej niska cena za tak dobre dzieła za darmo. Oto mała lista filmów i seriali związanych z fantastyką, które można znaleźć w Iplexie:

Robin z Sherwood (sezon 1, sezon 2) - ten z Michaelem Praedem i muzyką Clannadu. Classic
Donnie Darko - również klasyk, dla jednych genialny, dla innych nadmuchany. Warto wyrobić sobie własne zdanie.
Labirynt Fauna - chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. Guillermo del Toro w najwyższej formie.
Bibliotekarz II i III - kino przygodowe klasy B. Kilka fajnych pulpowych patentów z pewnością da się tam znaleźć.
Hellsing (sezon 1) - sam nie oglądałem (nie potrafię się przełamać do anime), ale słyszałem o Hellsingu parę dobrych zdań.
Astrópia - fińska, nieco amatorska produkcja o... fanach RPG.

I na koniec mój absolutny faworyt:

Hellboy: Miecz Burz; Krew i Żelazo - czyli znane pewnie wielu Hellboy Animeted. Świetne pełnometrażowe animacje o Piekielnym Chłopcu. Cięte dialogi, niezłe patenty fabularne, a przede wszystkim głos Rona Perlmana (w roli Hellboya oczywiście). Ideał na zimowe wieczory.

(Grafika stąd)

Lubię pociągi!

2012-01-31T12:57:00.000+01:00

(Z głośników musowo puśćcie tę piosenka)
(Ewentualnie tę też możecie)

Lubię pociągi. Nie jestem co prawda żadnym maniakiem i nie rozróżniam niestety współczesnych lokomotyw, ale uwielbiam różnego rodzaju prototypowe maszyny na szynach (jak choćby mój imbrykowóz).

Dziś, dzięki JoeMonsterowi, trafiłem na kilka prawdziwych cudeniek. Czy słyszeliście może kiedyś o Szynowym Zeppelinie? Do dziś ja też nie. A żałuję, bo wygląda naprawdę odlotowo (dosłownie, ma dwa silniki samolotowe). Oto kilka zdjęć tego cudeńka - wszystkie na Creative Commons.

Wczesna wersja pociągu ze śmigłem z tyłu

Ostatni prototyp, ze śmigłem z przodu

Wjazd na stację w Berlinie

Po stworzeniu trzech prototypów prace nad Schienzeppelinem przerwano. Pociąg uznano za niebezpieczny - obawiano się, że jego śmigła mogłyby stanowić niebezpieczeństwo dla czekających na peronie pasażerów.

Niemcy nie były jednak jedynym państwem, które pracowało hybrydy pociągów i samolotów. Oczywiście swoje wersje stworzyły także Rosja, Francja, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone (linki podaję jeśli zdjęcia nie są publikowane na CC).

Francuski Aerotrain

Wszystkie te pojazdy to niesamowita gratka dla fanów pulpu i dieselpunku. Pomyślcie sobie choćby, że podniebna kolej, którą w Gotham wybudował ojciec Bruce'a Wayne'a mogła istnieć. Naprawdę lubię pociągi.

Instantinspirka i inne redditowe ciekawostki

2012-01-28T14:25:00.000+01:00

Coś mi nie idzie pisanie PP. Mam nadzieję, że w przyszłym tygodniu wreszcie uda mi się klepnąć jakiś zbiór linków. Na razie nie wrzucam też notek o NRNR, ale to nie znaczy, że akcja nie działa. Polecam na przykład śledzenie polterbloga Planetourista, szykuje on kampanię do Nemezis.

Na polterowej blogosferze ruszyła też inna ciekawa inicjatywa - zainicjowana przez sila Instantinspirka. Cytując autora: "Zasady są proste: Swoje pomysły do dowolnego systemu lub mniej lub bardziej uniwersalne piszemy w komentarzach poniżej. Bez zbędnego planowania i dopieszczania, po prostu. Gdy notka spadnie z blogrolla, wybiorę wpis, który spodoba mi się najbardziej i dlaczego, a zwycięzca - o ile będzie chciał - przejmie pałeczkę. I tyle." Aktualny temat to Niezwykły wyścig.

Akcja pochodzi z reddita, gdzie nosi nazwę Weekly RPG Challenge. Generalnie bardzo polecam śledzenie grupy Role Playing Games w tymże serwisie. To świetny sposób na bycie w ciągłym kontakcie z amerykańską blogosfera. Kiedyś próbowałem przeglądać codziennie RPG Bloggers, jednak wyszukiwanie pośró kilkudziesięciu notek tych kilku wartościowych było dość męczące. Społeczność RPG na reddicie robi ten przesiew w zasadzie za mnie, a przy okazji sama prowadzi fajne akcje i ciekawe dyskusje. Bardzo polecam.

NRNR 2012 - promocje na DriveThruRPG

2012-01-10T14:15:00.001+01:00

Jak na swoim blogu informuje gan, DriveThruRPG ogłosiło promocję w związku z akcją New Year, New Game. Można w niej kupić 17 gier indie w PDF za 25$. Oto pełna lista tych gier (za blogiem gana):

Hollowpoint (VSCA Publishing)
Deluge (VSCA Publishing)
Toys for the Sandbox: Apothacary (Occult Moon)
Mi Gato se Incendia! (My Cat is on Fire!) (Benjamin Gerber)
Argyle & Crew: Adventures in the Land of Skcos (Benjamin Gerber)
Mirkmoot’s Magical Accouterments for Creatures Great and Small (Benjamin Gerber)
Mirkmoot's More Magical Mayhem for Creatures Small and Great by (Benjamin Gerber)
Shadow, Sword & Spell: Under Pashuvanam's Lush (Rogue Games, Inc.)
Conventions for the Aspiring Game Professional (Jess Hartley)
Instant Antagonist: The Creepy Cottontail (FR Press)
Open Core Roleplaying System Classic (Battlefield Press)
Toypocalypse (Top Rope Games)
Old School Hack (Kirin Robinson)
Kicking Historical Asses (Machine Age Productions)
Homicidal Transients (Left of the Moon Games)

Oprócz tego ten sam sklep ogłosił inną noworoczną promocję, która potrwa jeszcze nieco ponad 3 dni. Ceny ponad 20 podręczników do RPG obniżono do 12$. Dostać można takie tytuły, jak:

Burning Empires (Burning Wheel)
ICONS RPG (Adamant Entertainment) - szczerze polecam!
Legend of the Five Rings 4th ed. (AEG)
Mouse Guard RPG (Archaia Entertainment)
Legends of Angleterre (Cubicle 7)
Outbreak: Undead (Hunter Books)
The Savage Worlds of Solomon Kane (Pinnacle Entertainment)
Traveller Main Rulebook (Moongoose Publishing)

Te promocje to świetna okazja także dla zainteresowanych inicjatywą Nowy Rok Nowe RPG.

Nowy Rok, Nowe RPG 2012

2012-01-09T20:00:00.004+01:00

Czas wystartować kolejną w blogosferze importowaną ze Stanów inicjatywę! Po bardzo dobrze przyjętych Karnawale Blogowym RPG i Dniu Darmowych Gier Fabularnych, przypinkach gracza i Mistrza Gry (widoczne choćby po prawej stronie mojego bloga) oraz Piątkowych Piątkach (w zeszłym tygodniu niestety zapomniałem, obiecuję poprawę) czas na akcję nieco innego typu. Oto polska edycja New Year, New Game.

Na czym to polega?

Akcja Nowy Rok, Nowe RPG (albo NRNR) stanowi wyzwanie dla graczy i prowadzących: spróbuj zagrać w coś innego, niż dotychczas. Nie musisz porzucać swojego dotychczasowego systemu, a jedynie znajdź czas na nieznany dotąd tytuł. Pomoże ci to rozwinąć zdolności gracza i prowadzącego, poznać inne rozwiązania mechaniczne, nauczyć się nowego stylu gry. Przestawienie się na zupełnie odmienne zasady i stylistykę może być pewnym wyzwaniem, ale jednocześnie przyczyną świetnej zabawy.

Poza tym akcja Nowy Rok, Nowe RPG to świetna okazja, aby wreszcie postarać się znaleźć czas i drużynę chętną do gry w RPG, o którym o dawna myślałeś. Zawsze chciałeś poznać Wolsunga? Weź udział w NRNR zrób to. Fascynował cię Zew Cthulhu? Zmotywuj się i staw czoła Wielkim Przedwiecznym.

A co dalej? Postaraj się napisać coś o swoich doświadczeniach. Może to być raport z sesji, recenzja poznanego systemu, czy po prostu luźna historia o zbieraniu drużyny i "tej pierwszej sesji". Każdy tekst to źródło inspiracji dla chcących wziąć udział w akcji, świetny motywator do poznania nowego systemu, a nawet okazja do rozpropagowania jakiejś gry. Wszystkie wypowiedzi uczestników NRNR zostaną zebrane na podstronie Pełną Parą (wkrótce).

Oczywiście aby wziąć udział w akcji nie musisz być blogerem. Najważniejsze to wypróbować nową grę w nowym roku. Wypowiedź o sesji to pomoc dla innych uczestników i okazja do pozostawienia swojego śladu jako uczestnika NRNR, jednak faktyczne uczestnictwo to wyłącznie granie/prowadzenie nieznanego dotąd tytułu.

Terminy

Nowy Rok, Nowe RPG to wyzwanie. A co to za wyzwanie, w którym nie gonią cię terminy. Na rozegranie sesji i spisanie swoich doświadczeń masz czas od dziś (9.01.12) do 9 kwietnia 2012, a więc trzy miesiące.

W tym czasie będą miały miejsce dwa mocno RPGowe konwenty, na których z pewnością znajdziesz okazję do rozegrania sesji w wybrany system. Są to ZjaVa 3 (18-19 lutego) - konwent poświęcony niemal wyłącznie graniu oraz Pyrkon 2012 (23-25 marca) - największy konwent w Polsce, którego tegorocznym gościem będzie twórca m. in. Savage Worlds i Deadlands, Shane Hensley.

Co z nieznającymi RPG?
Słyszałeś o RPG, ale nigdy nie miałeś okazji w nie pograć? Nowy Rok, Nowe RPG to akcja także dla ciebie. Poszukaj chętnych do gry, kup swój pierwszy system, a może nawet załóż bloga o grach fabularnych. To naprawdę fajne hobby. Podejmij wyzwanie i zacznij rok z RPG.

Uwagi dodatkowe

Akcja prowadzona jest za wiedzą i zgodą koordynatora oryginalnego New Year, New Game.

Logo NRNR udostępnione jest na licencji CC-BY-NC.

W najbliższym czasie uruchomione zostaną strony akcji Nowy Rok, Nowe RPG na Facebooku i w serwisie Google+.

Do kostek i klawiatur!

ParaRecenzja: Sherlock Holmes - Gra cieni

2012-01-08T20:05:00.001+01:00

Guy Ritchie, naczelny wolsungowiec Holllywood, zakończył jakiś czas temu swoją kolejną kampanię. Postanowił ją, podobnie, jak poprzednią, zekranizować. Efektem tego jest Sherlock Holmes: Gra cieni. Oto kolejna ParaRecenzja (w żadnym wypadku pełnoprawna recenzja), a także parę znaków specjalnie dla fanów Wolsunga.

Kelly Reilly - o wiele ciekawsza od plakatu Gry cieni

Film zaczyna się hitchcockowsko - efektownym wybuchem -, a potem jest jeszcze bardziej [DROBNY SPOJLER]kozacko[/DROBNY SPOJLER]. Zdecydowanie akcja jest mocną stroną Sherlocka Holmesa. Są pościgi, są wybuchy, a wszystko okraszone fenomenalnym montażem. Być może nieco zbyt często używane jest spowalnianie czasu, ale mnie akurat zabieg ten pasuje. Niezwykłe wyczyny bohaterów mają miejsce w niezwykłych sceneriach. Może są one nieco bardziej sztampowe, niż znane z pierwszej części doki czy rzeźnia, ale mimo to w dalszym ciągu trzymają wysoki poziom. Jest to w równym stopniu zasługa reżysera, jak i kamerzystów, scenografów oraz charakteryzatorów, którym udało się połączyć atmosferę ery wiktoriańskiej ze stylistyką współczesnego kina sensacyjnego.

Historie o Sherlocku Holmesie to jednak przede wszystkim zagadka kryminalna. O ile Gra cieni wygrywa ze swoim prequelem tempem akcji, to jednak fabularnie ponosi porażkę. Guy Ritchie postanowił, że tym razem intryga obejmować będzie nie wyłącznie Londyn, lecz całą Europę. Wydłużyć filmu jednak widocznie nie był w stanie, przez co fabuła jest o wiele mniej skomplikowana. Ci, którzy spodziewali się ponownie skomplikowanych spisków, zaskakujących zwrotów akcji i rozwiązywania zagadki wraz z głównym bohaterem mogą się czuć nieco zawiedzeni. Nierówne są także indywidualne wątki bohaterów. O ile świetnie potraktowano Dr Watsona i Mary (świetna Kelly Reilly), o tyle wątek Irene Adler jest dla mnie absolutną porażką. Z przytupem do grona postaci z pierwszej części wdarł się także Mycroft Holmes, z nieco mniejszym przytupem - ale za to z dźwiękiem kastanietów - Mme Simza. Klasą samą dla siebie pozostał buldog Gladstone - w dalszym ciągu dzielnie daje się zabijać i wskrzeszać.

Najciężej jest mi napisać cokolwiek o doktorze Moriartym. Nie mam wątpliwości co do oceny jego kreacji - jest zwyczajnie słaby -, ale nie potrafię stwierdzić, czy to wina scenariusza, czy gry Jareda Harrisa. Wina leży chyba jednak po obu stronach.

Z całą pewnością natomiast mogę napisać, że Sherlock Holmes: Gra cieni to przede wszystkim film o bohaterach, a nie złoczyńcach. Napędzają go akcje i fantastyczne dialogi Holmesa i Watsona (w dalszym ciągu genialni Downey Jr i Law), a nie kreacja i kolejne posunięcia ich przeciwników. To chyba, dobrze bo niesztampowych, pozytywnych postaci nigdy w dzisiejszym kinie za wiele.

Wolsungowy Sherlock

A na koniec parę słów o tym, co gracze i MG mogą wynieść z seansu Gry cieni:

akcja - od pomysłów na zagrywanie kart i żetonów po kreatywne dobicia; po raz kolejny powtarzam: Guy Ritchie musiał grać w Wolsunga;
gadżety - jest ich dużo i są naprawdę pomysłowe; szczególnie wiele jest broni, chociaż w finale rolę odgrywa zgoła inny przedmiot;
scenerie - bardzo wyraźne i zapadające w pamięć, z dobrze działającymi zasadami specjalnymi; szczególnie wiele miejsc dla prowadzących w [SPOJLER]Akwitanii i Wotanii[/SPOJLER];
opisy - tu inspiracją jest wspominany już montaż; obejrzyjcie choćby po to, aby nauczyć się opisywać ludzi biegnących przez las (kto widział trailer pewnie kojarzy, o co chodzi).

Piątkowa Piątka #2

2011-12-30T15:00:00.001+01:00

Kolejny tydzień, kolejnych pięć linków:

Galeria manuskryptów (znalezione na blogu Maestra, zajrzyjcie do niego po inne świetności) - źródło handoutów lub też obiektów inspirujących. Manuskrypty (i inne starocie) przyjaciółmi każdego erpegowca!
Muzyka z lat 20. i 30. - kanał na YouTubie wyłącznie z muzyką z okresu dwudziestolecia. Ideał na sesje pulpowe, czy nawet steampulpowe. Można przebierać i wybierać w utworach, lub po prostu puścić playlistę i zająć się MGowaniem.
Interactive RPG Map - cytując "Strona z linkami? Nie potrzebujemy żadnej śmierdzącej strony z linkami. Nie, jeżeli możemy mieć MAPĘ linków!". Wszystkie najważniejsze zagraniczne strony o RPG w jednym miejscu. Dodatkowo powierzchnia, jaką zajmują na mapie odpowiada liczbie ich użytkowników.
Font Squirrel - baza darmowych czcionek do użytku komercyjnego. Świetna rzecz dla twórców erpegowych pdfów.
Lego D&D - śledzący Pełną Parą od dłuższego czasu być może wiedzą, jak bardzo lubię Lego (a nowi czytelnicy mogą się łatwo dowiedzieć). Nic więc dziwnego, że tak zachwyciła mnie ta grupa na Flickrze. Jak dla mnie to kolejne fajne źródło inspiracji, a przynajmniej uczta dla lubiącego erpegowe makiety i figurki oka.

27.12: Ocalić Paderewskiego (scenariusz do SWEPl)

2011-12-27T18:25:00.000+01:00

Dzisiejszy dzień jest dla poznaniaków bardzo ważny. Jedyne udane powstanie to w końcu nie lada powód do dumy. Historia walk o stolicę Wielkopolski jest naprawdę niesamowita, a przez to stanowi świetny materiał na pulpowy scenariusz. Dostrzegł to choćby Tomasz 'smartfox' Smejlis - posiadacze limitowanej edycji "Sensacji i Przygody" zapewne wiedzą, o co chodzi. Ja jednak postanowiłem wyjść na przeciw tym, którzy posiadają wyłącznie standardową edycję tego podręcznika. Tym natomiast, którzy chcieli by go zdobyć, polecam konkurs na blogu Borejki (swoją drogą człowieka o bardzo poznańskim nicku). Wreszcie poniższy scenariusz poprowadzić można posiadając wyłącznie SWEPla, lecz wówczas potrzeba trochę pracy z tworzeniem statystyk BNów.

"27.12: Ocalić Paderewskiego" to tekst, spisany na wzór PEGowych one sheetów. Zawiera wyłącznie kluczowe elementy fabuły. Wszelkiego rodzaju boczne ścieżki czy handouty MG musi wymyślić sam.

Bohaterowie

Bohaterowie przygody powinni być Poznaniakami. Niekoniecznie muszą znać się między sobą. Ważne, aby zdolni byli do wzięcia udziału w walce - przygoda zaczyna się starciem z Niemcami, w którym bohaterowie biorą udział.

Preferowani bohaterowie:

Agent
Apasz (lub też po poznańsku, lecz nieco pejoratywnie - Rojber)
Bokser
Detektyw
Laleczka (lecz raczej jako czyjaś partnerka)
Ułan
Wścibska reporterka

Dzielni powstańcy

Tło wydarzeń - 26.12: Pełną parą do Poznania!

15 grudnia 1918 roku rząd Polski zerwał stosunki dyplomatyczne z rządem Niemiec. Był to efekt działań Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu, dążącej do przyłączenia ziem zaboru pruskiego do odradzającego się państwa polskiego. Jednocześnie Niemcy, świadomi rewolucyjnych nastrojów w Wielkopolsce, wysłały na jej tereny oddziały Heimatschutzu. Sytuacja stawała się coraz bardziej napięta.

Przebywający od 1915 roku w USA Ignacy Paderewski powracał w tym czasie do Polski. Świadomy napięć w Poznaniu postanowił spotkać się z jego mieszkańcami. Po przypłynięciu do Gdańska wyruszył natychmiast do Wielkopolski. Choć władze niemieckie zabroniły pianiście przyjazdu, ten jednak 26 grudnia 1918 roku dotarł pociągiem na Dworzec Boczny, skąd udał się do Hotelu Bazar. Niemcy próbowali jeszcze przeszkodzić wizycie pianisty, jednak ich oficerów zatrzymano. Nie pomogło też wyłączenie światła w mieście - Paderewskiego witano w blasku pochodni. Po bankiecie powitalnym wygłosił on do Poznaniaków przemówienie, które zakończyło się manifestacją patriotyczną i wywieszeniem na ulicach miasta flag amerykańskich, brytyjskich i francuskich. Wydaje się, że zrobiono wszystko, aby rozsierdzić Niemców.

Początek przygody: gorące grudniowe popołudnie.

Efekty wydarzeń 26 grudnia były niemal natychmiastowe. Wczesnym popołudniem dnia następnego z koszarów na Jeżycach wyruszył liczący ok. 200 osób oddział grenadierów. Idąc przez miasto zrywał wywieszone flagi, wdarł się też do gmachu Naczelnej Rady Ludowej. W pewnym momencie do zebranych na ulicach przechodniów zaczęto oddawać strzały. Strzelano też w okna Bazaru gdzie przebywał Paderewski. Ok. 17.00 naprzeciwko Prezydium Policji (na dzisiejszym Placu Wolności), z którego napastnicy prowadzili atak, pojawiły się oddziały Straży Ludowej, które odpowiedziały ogniem na ataki Niemców. Wydano rozkaz zdobycia budynku.

To moment, w którym na scenę wkraczają bohaterowie. Zgodnie z wcześniejszymi wskazówkami mogą oni należeć do struktur wojskowych lub też po prostu być zwykłymi przechodniami, w których ręce wpadł porzucony karabin czy pomagającymi przy ewakuacji rannych. Ważne, aby w czasie szturmu mieli szansę wykazać się w jakiś sposób odwagą. Ich przeciwnikami będą grenadierzy z 6. pułku (jak żołdak z Wehrmachtu - "SiP" s. 94).

To właśnie bohaterów, spośród walczącej wuchty wiary, do specjalnego zadania wybierze świeżo awansowany major Stanisław Taczak. Poprzez innych żołnierzy zostanie im przekazany rozkaz udania się do Bazaru. Nie jest to łatwe - jedno ze stanowisk KMów w Prezydium dostrzegło skradające się postacie i skierowało na nie ogień (jak Esesman - "SiP" s. 95).

Rozdawanie broni cywilom (obraz L. Prauzińskiego)

Z gościną w Hotelu

Bohaterów wezwano aby przydzielić im specjalną misję. Związana jest ona z przebywającym wciąż w Bazarze Paderewskim. Bohaterowie być może słyszeli wcześniej, że przyszły premier odchorowuje przebytą w czasie rejsu z USA grypę hiszpankę. Prawda jest jednak inna. Niemieccy agenci otruli polskiego polityka. Nie wiadomo, czy stało się to w czasie bankietu, czy też podczas podróży pociągiem z Gdańska. Wiadomo jedynie, że jest to sprawka poznańskiego oddziału wrogiej agentury. W jego siedzibie znajduje się najprawdopodobniej odtrutka. Nie wiadomo jedynie, gdzie ta siedziba się znajduje. Być może da się znaleźć informacje o jej położeniu w budynku Prezydium Policji.

Hotel Bazar ok. 1930 r.

Wejście tylnymi drzwiami

Obecnie (zapadła już noc) prowadzone są tam rozmowy w sprawie rozejmu. Wiadomo jednak, że nim Niemcy opuszczą budynek zniszczą wszelkie najważniejsze dokumenty. Trzeba więc dostać się do środka niezauważonym i ukraść dokumenty niepozostawiając śladów. To bardzo delikatna operacja...

Przeciwnikami bohaterów będzie kilku zwykłych szeregowców (jak żołdak z Wehrmachtu - "SiP" s. 94). Można próbować z nimi walczyć, wywabiać ich z pokoi lub po prostu przekradać się za ich plecami. Dokumenty schowane są natomiast w sejfie za jednym z regałów - odnalezienie go wymaga testu Spostrzegawczości o PT +2, a otwarcie - Włamywania o takim samym PT.

Ze skradzionych dokumentów wynika, że lokalna komórka agentury ma swoją siedzibę w podziemiach gimnazjum cesarzowej Wiktorii-Augusty - niesławnym z praktyk germanizacyjnych.

Szturm na Prezydium Policji i śmierć Franciszka Ratajczaka (obraz L. Prauzińskiego)

Lawirując między barykadami

Przejazd przez ogarnięty walkami Poznań nie należy do najłatwiejszych zadań - nawet, jeśli do pokonania ma się jedynie dystans kilku kilometrów. Po drodze bohaterów czekać może kilka starć lub pościgów z niemieckimi żołnierzami. Będzie tym trudniej, im bliżej szkoły będą bohaterowie - leży ona niedaleko koszar na Jeżycach.


Plan z 1900 r. Szkoła znajduje się naprzeciwko ZOO.

Truciciele w podziemiach

Placówką kieruje Hellen Muller - znana chemiczka. Jej gabinet strzeżony jest przez dwóch bliskich współpracowników (jak Nazista-szpieg - "SiP", s. 96). W środku, oprócz koniecznego sprzętu znajduje się podpisana (zgodnie z duchem niemieckiego ordnungu) odtrutka. Na ścianach wiszą natomiast... portrety Paderewskiego sprzed 20 lat! Czyżby pani naukowiec była wciąż zakochana w niegdyś niezwykle przystojnym muzyku? A może została przez niego przed laty odrzucona?

Tym razem walka będzie konieczna - strażnicy z niechęcią opuszczają swoje stanowiska. Na szczęście nie będą wzywać posiłków. Boją się, że kosztowne wyposażenie labiryntu mogłoby zostać zniszczone w przypadku większej strzelaniny.

W podziemiach tego budynku kryją się truciciele

Hellen Muller

Cechy: Duch k8, Siła k6, Spryt k10, Wigor k6, Zręczność k6

Umiejętności: Walka k6, Leczenie k6, Odwaga k6, Wiedza (chemia) k10, Strzelanie k6, Zastraszanie k6

Charyzma: +2, Tempo: 6, Obrona: 5, Wytrzymałość: 5

Zawady: Arogancka

Przewagi: Ładna, Deus ex machina ("SiP" s. 55)

Sprzęt: Luger P08 (12/24/48, Obr 2k6, SzS 1; 8 strzałów)

Co dalej?

Podanie odtrutki Paderewskiemu przywróci go do zdrowia "Mistrz", jak wiemy z historii, wyjeżdża z Poznania 1 stycznia. Dla bohaterów to jednak nie musi być koniec przygody. Powstanie wielkopolskie to temat na wiele przygód - weźmy choćby bitwę o Ławicę czy pociąg pancerny "Poznańczyk". Każda wielka kampania ma jednak swój wyrazisty początek, a ten nastąpił właśnie 27 grudnia 1918.

Przydatne linki

Piątkowa Piątka #1

2011-12-23T21:08:00.000+01:00

Czym jest Piątkowa Piątka?

To cotygodniowy zbiór pięciu fajnych linków. W stanach inicjatywa ta nazywa się Friday Five i jest prowadzona choćby na blogu Ravenous Role Playing. Na ojczystym gruncie zaszczepił ją i nazwę nadał Borejko, prowadzący bloga GRY FABULARNE. Jako że w 2012 roku mam zamiar zacząć blogować regularniej, narzucenie sobie obowiązku przynajmniej tego jednego, piątkowego posta tygodniowo będzie dla mnie dobrym treningiem.

Logo PP to przystosowana przeze mnie do wyglądu Pełną Parą wersja loga autorstwa Borejki.

A przechodząc do rzeczy:

Ben's RPG Pile - znakomite filmiki, poświęcone tworzeniu naprawdę profesjonalnych makiet do D&D i nie tylko. Ben to prawdziwy wirtuoz, a przy tym człowiek niezwykle szczegółowy. Wystarczy napisać, że zamiast tworzyć klasyczne tilesy lepi małe kwadraty 4,5 x 4,5 cala, z których dopiero składa encountery. Jako ukryta opcja figurkowa, która jednak zwróciła się w stronę gier niemal ich pozbawionych, po cichu wzdycham do takiego stylu rozgrywki i z zachwytem oglądam makiety.
Wolsung SSG beta (PDF) - jedyna rzecz, jaka może zrobić ze mnie bitewniakowca (mówię serio). No hej, orczy mistrz kung-fu walczący z wynalazcą na mechanicznej pchle? How cool is that? No i cena figurek - 27 zł za sztukę. Śledzę z uwagą.
Do: Pilgrims of the Flying Temple - Layout Process - jak powstawała warstwa wizualna Do: PoFT. Świetny poradnik dla wannabe składaczy RPGów.
Retronaut.co - zdjęcia superbohaterów w czasie II WŚ, herosi w stylu art deco czy steampunkowe zoo to tylko kilka przykładów artykułów z Retronauty. Polecam z całego parowego serca.
Boilerplate - historia wiktoriańskiego robota. Trolling na najwyższym poziomie. A zdjęcia to świetny sesyjny gadżet.

Zderzenie - pomysł na kampanie

2011-09-26T21:36:00.001+02:00

Coś nie mam ostatnio weny na dobre wiadomości. W zastępstwie prezentuję za to pojedynczy trik, który przyszedł mi do głowy w czasie lektury Kameleona Rafała Kosika.

Informuję także, że w tytule NIE MA błędu - o czym za chwilę się przekonacie. Oprócz tego mogą się zdarzyć MAŁE SPOJLERY. Koniec ogłoszeń.

Przede wszystkim, rozegranie dwóch minikampanii, którym poświęcony jest ten trik, wymaga sporej liczby graczy, a być może także więcej niż jednego Mistrza Gry. Ideą Zderzenia jest rozgrywanie przez dwie drużyny sesji w miarę równolegle. W pewnym momencie obie ekipy spotykają się, aby rozegrać zwieńczenie każdej z kampanii. W związku z tym jednemu prowadzącemu może być ciężko opanować tyle osób podczas tych finałowych przygód. Rozwiązania są dwa: albo, jak już pisałem, znaleźć drugiego MG, albo stworzyć małe drużyny - np. 3- i 2-osobowe -, które po połączeniu będzie się dało spokojnie kontrolować.

Ale przechodząc do sedna: Zderzenia opowiada o kontakcie jednej cywilizacji, np. ludzkiej z drugą, w tym przypadku pozaziemską. Temat ten jest dla s-f klasyczny, jednak najczęściej kontakt pokazywany jest z perspektywy jednej ze stron. Zderzenie pokazuje go w inny sposób. Każda z drużyn to przedstawiciele którejś z cywilizacji: przybyszów albo mieszkańców planety. Pomysły na nie mogą być różne. Kosmici przybywają na Ziemię, ziemianie wyruszają na inne planety, czy też, jak u Kosika, ludzka wyprawa trafia na świat zamieszkany również przez ludzi.

Tematy pojedynczych kampanii (rozgrywanych osobno) mogą być bardzo różne. Znów odwołując się do Kameleona, ekipa na statku kosmicznym walczy z jakimś zagrożeniem, które dostało się na jego pokład, natomiast drużyna na planecie zmaga się z problemami politycznymi swojego kraju, takimi, jak choćby wojna.

Drużyny nie wiedzą wprost o swoim wzajemnym istnieniu. Mogą natomiast dostawać jakieś drobne informacje o sobie nawzajem. Statek kosmiczny przechwytuje wiadomość radiową z planety. Ludzie na dole obserwują dziwną gwiazdę. Ważny ładunek, który został przypadkowo wyrzucony z rakiety rozbija się na ziemi. sygnały te mają raczej informować o istnieniu innych istot, niż dawać o nich konkretne informacje. Świetnym pomysłem jest delikatne wplatanie informacji z jednej kampanii do drugiej - gracze na planecie coś wysadzili? ci w kosmosie mogą obserwować wybuch prze teleskop. Dzięki temu sesje same tworzą się nawzajem, a po Zderzeniu (o którym za chwilę) postacie będą miały więcej tematów do rozmowy.

Te pojawią się w momencie kontaktu - tytułowego Zderzenia. Może ono być dosłowne - prom kosmiczny rozbija się na planecie. Może to być pokojowe lądowanie misji badawczej, a nawet desant wojsk (czego jednak do końca nie polecam). Następuje połączenie obu drużyn, gdyż wszystkie postacie wreszcie się spotykają.

Teraz rzecz najważniejsza: obydwie drużyny są sobie niezbędne, a przynajmniej bardzo pomocne do wykonania swoich celów. Przykładowo ludzie na planecie wykorzystają broń przybyszów do wypędzenia złego tyrana, w zamian za co wyleczą ich z pasożyta, który zainfekował ciała astronautów. Przebieg ostatnich sesji obydwu minikampanii to już czysta inwencja obu drużyn, które mogą nawzajem siebie "wykorzystywać".

Na koniec parę luźnych uwag co do Zderzenia:

dobrym pomysłem może być zróżnicowanie poziomu technologicznego i/lub kulturowego tubylców i przybyszów - zderzenie będzie efektowniejsze
można wręcz wykorzystać dwa niepasujące do siebie z pozoru settingi - statek z Eclipse (Nemezis) rozbija się na Urdzie (Wolsung)? :P
jeśli kampania podróżników obejmuje jedynie ostatnie dni przed Zderzeniem, powinna być sporo krótsza od kampanii tubylców
jeśli jednak chcemy, aby była równie długa, możemy ją rozpocząć momentem wylotu z planety-matki
ciekawym pomysłem może być także uczynienie bohaterów jednej i drugiej drużyny w pewien sposób swoimi odpowiednikami
kampanie nie muszą się splatać w momencie lądowania przybyszów - to tubylcy mogą zostać porwani na statek!
wreszcie pomysł na statek kosmiczny i planetę to tylko jedna ze scenerii - Zderzenie można rozegrać choćby jako kontakt podróżników z Europy z Indianami.

Dobre wiadomości #2: Trochę techniki

2011-09-11T20:43:00.000+02:00

Dobre wiadomości #1

Trików z wiadomościami na sesjach ciąg dalszy. Tym razem porzucam papier i tusz aby zająć się informacjami przekazywanymi na innych, nowocześniejszych nośnikach danych. Na przykład płytach winylowych.

Podstawowy problem, związany z odczytywaniem zapisanych na nich wiadomości jest taki, że aby je odczytać potrzeba odpowiedniego urządzenia. List przeczytać może niemal każdy, płyty CD bez sprzętu nijak nie da się odtworzyć. Co z tego, że ktoś przechwyci pendrive, skoro nie mają pod ręką komputera. Co z tego, że w ręce bohaterów dostanie się kaseta, skoro nie posiadają magnetofonu.

W związku z tym świetnym pomysłem na sesje jest poszukiwanie urządzenia, zdolnego odczytać jakąś wiadomość. W systemach s-f klasyczny jest motyw obcej technologii. Przechwycenie sygnału kosmitów to tylko pierwszy krok ku zapobieżeniu ich inwazji, teraz trzeba jeszcze znaleźć sprzęt zdolny go odkodować.

Ten pomysł na przygodę sprawdzi się także w światach, gdzie nie istnieją obce rasy, na przykład w konwencji postapo. Do głowy przychodzi mi choćby mafia, przesyłająca sobie wiadomości nagrane na kasetach do starych komputerów w stylu Atari. Przechwycenie takiej to pierwszy element scenariusza. Drugim będą próby odtworzenia zapisanych informacji - na przykład na zwykłym magnetofonie. Trzecim elementem jest poszukiwanie odpowiedniego urządzenia - a te posiadają wyłącznie bossowie mafii. Oraz pewien złomiarz z drugiego końca Zasranych Stanów...

Niemożność odtworzenia wiadomości na jakimś nośniku danych to także świetne pole do popisu dla wszelkiego rodzaju McGayverów. Płyta winylowa puszczana z pomocą plastikowego talerza i szpilki? Czemu nie!

Kolejnym, inspirującym z punktu widzenia RPG, problemem, związanym z wiadomościami elektronicznymi/na nośnikach danych jest fakt, że bohaterowie aż do momentu jej otwarcia nie są pewni, co znajdą. Owszem, z listami także istnieje taki problem, jednak tekst zawsze jest tekstem. Na płycie, pendrivie czy w e-mailu można umieścić o wiele więcej. Może to być wirus czy film z przekazem podprogowym. W tym momencie podrzucanie bohaterom tajnych wiadomości przez ich wrogów staje się pożyteczną taktyką.

Klasyczny jest także komediowy motyw z pomylonymi płytami/kasetami/innym nośnikiem danych w czasie pokazywania przełożonym lub ludziom, których chce się do czegoś przekonać przechwyconych danych. W sądzie ma zostać wyświetlone nagranie udowadniające niewinność oskarżonego. Zamiast tego na ekranie pojawiają się śmieszne koty...

Ostatnim pomysłem, związanym z wysyłaniem wiadomości z pomocą techniki, jaki chcę przedstawić w tej notce jest wymyślanie przez bohaterów nowych na to sposobów. Wróg filtruje e-maile, podsłuchuje telefony i kontroluje pocztę. A sygnał do rozpoczęcia buntu w więzieniu sam się nie wyśle. W tym momencie gracze popisać się będą musieli wyjątkową kreatywnością i znaleźć nowy sposób przesyłania informacji. Może by tak wykorzystać sieć kanalizacji? A co z klasycznymi sygnałami dymnymi? To pomysł na świetną przygodę wprowadzającą do starcia z kontrolującym przepływ informacji wrogiem.

Dobre wiadomości #1: Tajne przez poufne

2011-08-29T19:06:00.001+02:00

Dawno, dawno temu, w odległych zakątkach internetu gry(myślnik)fabularne.pl zorganizowały konkurs na sztuczkę dla mistrza gry. Wysłałem na niego dwie prace, z których jedna zdobyła wyróżnienie. Dziś zaprezentuję wam tę drugą (była słabsza, a więc będzie w nieco zmienionej formie), a jednocześnie zapoczątkować na łamach Pełną Parą nowy cykl, poświęcony wiadomościom na sesjach. Zobaczymy, jak będzie z ilością regularnością wpisów. Mam nadzieję, że uda mi się jeszcze z 2-3 raz na tydzień napisać.

A tym, których temat wiadomości na sesjach zainteresuje szczerze polecam poświęcony im rozdział w Portalowym "Graj trikiem".

***

Często na sesjach zdarza się, że bohaterowie muszą przechwycić jakąś tajną wiadomość. Może to być list lub krótka notatka, a nawet mapa - jeżeli potrafimy takową stworzyć. Moment przejęcia takiego dokumentu to zazwyczaj jeden z przełomowych momentów przygody – od treści tekstu zależą dalsze wydarzenia. Dlatego warto sprawić, aby z mechanicznego testu, zakończonego ujawnieniem przez MG sekretnych informacji stał się on czymś ciekawszym, co gracze zapamiętają na długo. W tym celu naprawdę dajemy im przechwyconą przez ich bohaterów wiadomość wraz z przedmiotem, w jakim została ona przekazana.

Poniższe przykłady wykonania tej sztuczki są dość sztampowe i bardzo ogólne. Triki te można modyfikować zależnie od przyjętej w przygodach konwencji.

UWAGA: Sztuczki te dotyczą klasycznych wiadomości - pisanych lub drukowanych na papierze. Na wiadomości na płytach/kasetach/w mailach przyjdzie w tej serii czas :) .

Przygotowanie wiadomości

Zależnie od realiów, w jakich toczy się przygoda wiadomość może wyglądać różnie. Poniżej podaję przykłady takich gadżetów dla konwencji pulpowej i wampirzo-gotyckiej.

Pulp – idealne są czcionki przypominające maszynę do pisania. Oprócz tego dobrym pomysłem jest przygotowanie pieczęci. Nie musi ona być wyraźna, jej nieczytelność doda wiadomości aurę tajemnicy - chyba, że stanowi ważny element przygody (należy do znaczącej dla przygody osoby, organizacji). Tak przygotowany na komputerze tekst drukujemy na pożółkłym papierze, co da wrażenie jego starości. Najpopularniejszy sposób na przygotowanie pożółkłego papieru to zwilżenie lekko zwykłą herbatą białej kartki, a następnie wysuszenie jej.

Gotyk – polecane przeze mnie czcionki to albo wzory czysto gotyckie, albo też imitujące pismo odręczne – zależnie od stopnia formalności tekstu. Ciekawym pomysłem jest dopasowanie czcionki do BNa. Wampir z XVI-wiecznej Bawarii będzie pisał szwabachą, a parający się okultyzmem Poeta z XIX-wiecznej Warszawy apolonią (ponoć prawdziwą czcionką narodową). Papier, na jakim wydrukujemy tekst to papeteria lub zwykłe lekko pożółkłe kartki.

Przekazywanie wiadomości

Sposób, w jaki Bohaterowie Niezależni przekażą sobie wiadomość powinien być ciekawy, a jednocześnie łatwy do odwzorowania w rzeczywistości – głównym celem wykorzystania tej sztuczki jest możliwość dania graczom ciekawego gadżetu, przez co bardziej poczują świat gry. Oto przykłady dwóch takich, dość uniwersalnych, sposobów.

Kapelusz – wiadomość jest zamocowana (np. agrafką) wewnątrz kapelusza, lub pod tasiemką dookoła niego. W świecie gry przekazanie informacji odbywa się w następujący sposób: dwóm mijającym się (na ulicy lub na balu) dżentelmenom wypadają z rąk nakrycia głowy. Są one identyczne, przez co każdy z mężczyzn – z pozoru przez przypadek – podnosi cudzy kapelusz. W ten sposób wymienili się ukrytymi wewnątrz nich informacjami.

Długopis – wiadomość, zwinięta w rulon, ukryta jest wewnątrz długopisu. Wystarczy go rozkręcić aby ją wyjąć. Przekazanie tak ukrytego tekstu następuje w bardzo prosty sposób: jedna osoba prosi długą o pożyczenie czegoś do pisania, po czym zapomina go oddać. Manewr ten najlepiej zastosować w jakimś biurze lub poczcie, lecz przy odrobinie wysiłku można go rozegrać, w niebudzący podejrzeń sposób, w dowolnej sytuacji.

Innymi przedmiotami codziennego użytku, w których łatwo ukryć i przekazać wiadomości są na przykład fajki, rękawiczki czy teczki z dokumentami.

Zabezpieczenia wiadomości

Zabezpieczenia wiadomości służą generalnie dwóm celom: zapobieżeniu odczytania jej przez kogoś innego lub uzyskaniu wiedzy czy ktoś inny ją przeczytał.
Pierwszy cel można uzyskać poprzez uczynienie tekstu trudnym do odczytania. Nadawca wiadomości mógł skorzystać z jakiegoś kodu, użyć niewidzialnego atramentu, sprawić, aby litery pojawiały sie po wypowiedzeniu magicznego słowa/napisaniu magicznego wyrazu. Generalnie to, jakiego zabezpieczenia ktoś użył zależy od stopnia tajności wiadomości i tego, jak bardzo chcemy ją odwzorować w rzeczywistości. Spisanie wiadomości kodem i danie go graczom do odszyfrowania może być dla nich fajną zabawą, natomiast jeśli tekst zabezpieczony jest magicznie lepiej w ogóle nie bawić się w preparowanie go i pozostać przy opisie.
Przykład kodu: Uczestniczyłem w sesji, osadzonej w starożytnej Grecji, w której drużyna musiała odszyfrować ważny tekst. Był on wskazówką dotarcia do Ilionu. Teoretycznie nie był to kod lecz zwykłe starogreckie pismo, jednak bohaterowie byli obcokrajowcami o średniej znajomości języka. Jako gracze otrzymaliśmy ten tekst (wzięty z któregoś z klasycznych tekstów) i słowniczek ze wszystkimi występującymi w nim wyrazami. Teoretycznie nasze zadanie nie było trudne, jednak wyrazy były do siebie diabelnie podobne i ciężko było odróżnić jeden od drugiego. A na dodatek był to fragment poezji i interpretowanie go było kolejnym niełatwym wyzwaniem.

Drugi cel - uzyskanie wiedzy czy ktoś inny przeczytał wiadomość - można uzyskać poprzez uczynienie jej trudniejszą do otworzenia. Nadawca mógł użyć pieczęci, koperty z niezwykłym klejem, czy też związać ją w jakiś sposób.
Przykład zabezpieczenia: Bierzemy kartkę, na której zapisaliśmy wiadomość. Składamy ją w harmonijkę, a następnie robimy na środku drobny otwór - na tyle mały, aby tekst nie został za bardzo zniszczony, ale by przepleść przez niego sznurek. Gdy już przeciągniemy go zawiązujemy go w jakiś niezwykły sposób, używając na przykład któregoś z węzłów marynarskich. Gracze muszą najpierw rozwiązać taki węzeł, a następnie - jeśli mają zamiar odłożyć wiadomość na miejsce aby nikt nie zorientował się, że zniknęła - odwzorować go.

Mechanika W według Guya Ritchiego

2011-07-12T22:17:00.005+02:00

Jak wszyscy dobrze wiedzą, Guy Ritchie nakręcił "Sherlocka Holmesa" po zagraniu sesji w Wolsunga. Wszelkie akcje, jakie wykonują bohaterowie tego filmu można odwzorować dzięki mechanice W.

Poniższy tekst jest efektem zdobycia przeze mnie własnej kopii "Sherlocka" (co zaowocowało już czterokrotnym obejrzeniem tego dzieła) i chęci pomocy osobom mającym problemy z używaniem W lub wykrzesaniem z niej 'filmowości'. Tam, gdzie było to możliwe umieściłem linki do fragmentów filmu na YouTube ilustrujących konkretne aspekty mechaniki.

Na potrzeby niniejszego tekstu założyłem, że Sherlock Holmes ma archetyp Śledczy, a Watson - Ryzykant. Zdaję sobie sprawę, że nie da się jednoznacznie powiedzieć, jakie typy bohaterów oni stanowią, jednak te archetypy moim zdaniem najlepiej oddają ich sposób działania w filmie.

Skandal

Sherlock testuje Perswazję, aby przekonać służącą, że to nie jest tak, jak ona sądzi. Moim zdaniem nie udało mu się przebić ST więc ponosi porażkę, ale dla Holmes'a w interpretacji Downey'a Jr'a -1 do Reputacji to chleb powszedni.

Prosty test

Sherlock chce obezwładnić przeciwnika. Niepotrzebna jest konfrontacja - MG chce, aby bohater dotarł na dół schodów. Gracz rzuca na Walkę i dorzuca pika - podejrzani - aby zorientować się, że przeciwnik kuleje i najpewniej pije. Dzięki temu wygrywa.

Test przeciwstawny

Sherlock wygłasza przemowę, w której demaskuje cele Blackwooda (wcześniej zrozumiał jego działania dzięki trudnemu rzutowi na Analizę, poprawionemu prawdopodobnie kartą karo - przedmioty) i testuje Ukrywanie się przeciw Strzelaniu Lorda Cowarda. Stawką jest ucieczka detektywa. Gracz zwycięża, prawdopodobnie nawet z przebiciem.

Konfrontacja

Pierwszy w kolejce inicjatywy jest Watson, który atakuje swoich przeciwników - dwóch statystów. Następny jest Dredger, później bandziory, a na końcu Holmes. Wszyscy naprzemiennie testują walkę. Detektyw z Baker Street często stosuje aktywną obronę - czeka na ciosy wroga zamiast samemu działać. Dredger z kolei korzysta często z manewru Silny cios. Watson i Holmes od czasu zagrywają karty, aby wykorzystać elementy otoczenia (patelnia, siekiera). Inne ciekawsze momenty konfrontacji: Watson wyrzuca krytyczny pech i gubi pierścionek, a Holmes pod koniec tej części walki wydaje żeton, aby wykorzystać cechę scenerii laboratorium i dobrać gadżet z jedną cechą (podbicie: powalenie lub podbicie: silny cios).

Konfrontacja finałowa (od sceny zejścia do podziemi Parlamentu do śmierci Blackwooda)

Etap 1
Typ konfrontacji: walka va banque.
Holmes, Watson i Irene Adler jako sojusznik walczą z grupa statystów i Dredgerem. Testowane umiejętności to Walka i Strzelanie. Dredger sięga często po zdolność Zamaszysty cios, aby trafić dwóch przeciwników na raz. MG wprowadza dodatkową zasadę: bohaterowie muszą rozbroić bombę, co wymaga zdjęcia pewnej ilości znaczników. Można to zrobić wykonując test Techniki o dość wysokim ST. Udaje się to Irene Adler dzięki pomocy Holmesa (wspomaganie z drugiej linii). Dobicie na Dredgerze wykonuje Watson dusząc go marynarką.

Etap 2
Typ konfrontacji: pościg.
Ścigają się Holmes i Irene Adler, która po pierwszej konfrontacji z sojusznika stała się przeciwnikiem. Obydwoje wykonują po prostu naprzemiennie testy Wysportowania i Półświatka. Zdecydowanie wygrywa Sherlock - Irene kończy pościg w ślepej uliczce.

Etap 3
Typ konfrontacji: walka va banque.
Zmagają Holmes i Blackwood. Stawką, oprócz pokonania przeciwnika, jest życie Irene Adler. Z racji tego, że obydwaj walczący posiadają wysoko rozwinięte umiejętności społeczne atakują się od czasu do czasu za pomocą Perswazji lub Ekspresji (pamiętając jednak o karze -5). Pod koniec walki pozbawiony znaczników Blackwood wyrzuca krytyczny pech i... sam się dobija.

Dzień Darmowych Gier Fabularnych 2011 - 2 rozdziały "Kosmogonii"

2011-06-18T10:38:00.000+02:00

Zamiast pisać cokolwiek o tej inicjatywie, linkuję do strony wydarzenia na FB.

Dorzuciłem już dziś do tej inicjatywy swoje trzy grosze dzięki polterowi - w dzisiejszej aktualizacji znajduje się mój wolsungowy scenariusz "Potomek Potwora" (z fajną grafiką Rado, polecam). Postanowiłem jednak rzutem na taśmę zaserwować coś więcej.

Przed państwem dwa pierwsze rozdziały "Kosmogonii" (mojego settingu do SW) w wersji 0.1 - czyli wiele jeszcze się zmieni do zakończenia projektu. Są to Wprowadzenie i Tworzenie postaci. TEORETYCZNIE dałoby się na tym grać, więc jeśli ktoś spróbowałby byłbym zaszczycony, ale wrzucam do sieci raczej, aby zdobyć jakikolwiek feedback, a może i zachętę do szybszego pisania ;)

Do pobrania ze Scribda i 4shared.

Pyrkon? Piątkon!

2011-03-21T20:08:00.001+01:00

Kolejny post o konwentach - czuję się jak jakiś bywalec... No ale zbliża się Pyrkon, czyli wydarzenie, którego fantasta-wielkopolanin nie przegapia. W tym roku zawitam na ten konwent po raz trzeci, lecz niestety nie wykorzystam go w pełni. Obecny będę jedynie w piątek, na pewno od 19 (pewnie trochę wcześniej) do 21. Następnego dnia mam o 6 rano pociąg do Warszawy, więc niestety dłużej za bardzo nie dam rady. Na Pyrze poprowadzę jeden odczyt - powtórkę z tegorocznej Zjavy:

Nieletni bohaterowie

termin: pią 19:00
czas trwania: 0:50 h
miejsce: RPG 3
opis:
Czy bohaterstwo ma ograniczenia wiekowe? Nie! A czy kiedykolwiek grałeś niepełnoletnim bohaterem? Nie? Może czas to zmienić? Koniec z wiekowymi magami, doświadczonymi życiem wojownikami czy cynicznymi złodziejami – idzie nowe! Przyjdź i dowiedz się, jak stworzyć ciekawego, niepełnoletniego bohatera oraz jakie przygody może on przeżyć. Czeka Cię ta kże wędrówka przez literackie, filmowe, komiksowe i oczywiście rpgowe światy w poszukiwaniu przykładów nastoletnich herosów. Gwarantuję – młodsze też jest piękne!

Strasznie żałuję, że przegapię okazję na spotkanie z taką ilością fajnych osób...

ALE!

Jeżeli ktoś mimo wszystko ma fanaberię spotkać się ze mną, są na to dwa dodatkowe sposoby.

Primo: w piątek do popołudnia mam konkurs języka francuskiego. Jeżeli przejdę do etapu ustnego, to będę na Pyrkonie później, jak nie - to sporo wcześniej. W każdym wypadku będę miał jednak trochę wolnego czasu w przerwach (np.: czekając na ogłoszenie wyników). Moja szkoła znajduje się 200 m od Targów. Jeśli ktoś chciałby wpaść - nie ma problemu.

Secundo: mieszkam w Poznaniu, co oznacza możliwość spotkania np. w czwartek. Jeśli chcielibyście się przejść po stolicy Wielkopolski czy coś - jestem cały dzień do dyspozycji.

Dane kontaktowe:

GG 10592714

E-mail: jan.j@interia.eu

Howgh!

ZjAvię się w Warszawie

2011-02-09T16:54:00.000+01:00

W środku tworzenia sesji postanowiłem skrobnąć dwa słowa na - nieco zaniedbanego - blogaska. Otóż w sobotę zaczyna się ZjAva. Będzie to dla mnie konwent debiutów: pierwszy poza Poznaniem i pierwszy, na którym tworzę (ZjAviskowe :D) punkty programu. Oto one:

Prelekcja: Nieletni bohaterowie

Czy bohaterstwo ma ograniczenia wiekowe? Nie! A czy kiedykolwiek grałeś niepełnoletnim bohaterem? Nie? Może czas to zmienić? Koniec z wiekowymi magami, doświadczonymi życiem wojownikami czy cynicznymi złodziejami – idzie nowe! Przyjdź i dowiedz się, jak stworzyć ciekawego, niepełnoletniego bohatera oraz jakie przygody może on przeżyć. Czeka Cię także wędrówka przez literackie, filmowe, komiksowe i oczywiście rpgowe światy w poszukiwaniu przykładów nastoletnich herosów. Gwarantuję – młodsze też jest piękne!
Start: sobota, 16:00. Czas trwania:1h

Sesja: Klątwa z Shang-In.
System: Wolsung

Lyonesse potrzebuje bohaterów, także tych nieletnich! Gdy dorośli nie chcą uwierzyć byłemu ambasadorowi Alfheimu w historię o shangijskiej klątwie rozwiązanie zagadki spada na głowy młodzieży. Drużynę dzielnych nastolatków czeka niezwykła przygoda, pełna magii, niezwykłej techniki i skośnookich, czarnych charakterów. Wkrocz do świata niezwykłych Młodych Dam i Małych Dżentelmenów!
Start: niedziela, 10:00. Czas trwania:5h

W Warszawie pojawię się w sobotę około godziny 10. Jeżeli ktoś również ma zamiar zjawić się na Dworcu Centralnym w tym czasie, to z chęcią się podłączę w drodze na konwent. Bardzo chętnie pisałbym się także na powrót w grupie (bardziej lub mniej) zorganizowanej - kierunek: Poznań. Jeżeli ktoś jest zainteresowany - moje GG: 10592714.

Do zobaczenia!

Kosmogonia i HELLAS - porównanie

2010-12-18T19:41:00.009+01:00

W komentarzach do tego wpisu o Kosmogonii zwrócono mi uwagę na grę RPG HELLAS: World of Sun and Stone. Okazało się, że pomysł przeniesienia realiów antycznej Grecji w kosmos nie jest moim autorskim. Postanowiłem poczytać trochę więcej o tym systemie aby upewnić się, na ile podobny jest on do mojego światotworu. Na szczęście nie jest tak źle - czymś się jednak Kosmogonia wyróżnia. Poniżej prezentuję listę "Twelve Revelations", zamieszczoną w demie HELLAS. Na zawarte w niej pytania (kursywą) zamieszczam także odpowiedzi dotyczące tych samych aspektów rozgrywki w Kosmogonii aby pokazać różnice (i podobieństwa) między tymi settingami.

1.) What is HELLAS about?
A generational space opera depicting Hellenistic Heroes overcoming fantastic odds to save their worlds and create a legacy for themselves, either by succumbing to fate or realizing their heroic destiny.

1.) O czym jest Kosmogonia?

To utrzymany w konwencji przygodowej system, w którym starożytni Grecy, uciekinierzy z Ziemi, zasiedlają nieznaną galaktykę. Jest to połączenie heroic fantasy z elementami science-fiction i cyberpunku.

2.) What do the characters do in HELLAS?
The characters are Heroes who solve problems that affect them and their people. Through their actions, they might either save the universe or be tragically responsible for its doom.

2.) Czym zajmują się bohaterowie Kosmogonii?

Walczą z potworami w godnych mitów przygodach, prowadzą naukowe badania nad niezwykłymi teoriami naukowymi, eksplorują nowe lądy i zakładają nowe kolonie, pomagają w rozwiązywaniu problemów w różnych miejscach Galaktyki.

"3.) What is the resolution mechanic of HELLAS?
HELLAS incorporates a modified Omni System that uses a D20. Successes are counted and applied toward a target number."

3.)Jaką mechanikę zastosowano w Kosmogonii?

Setting ten korzysta z mechaniki Savage Worlds, wprowadzając do niej pewne drobne zmiany i dodatki.

4.) How does Character Creation in HELLAS reinforce what the game is about?
The game uses a lifepath system to construct a back story for the players to build on. All characters in the game are Heroes, and the lifepath helps reinforce this with unique but random storyelements that flesh out the Hero. A lifepath also helps to determine a Hero’s Fate and Destiny, giving the characters a built-in mythic quality.

4.) Jak sposób kreacji bohaterów wspiera założenia Kosmogonii?

Bohaterowie w Savage Worlds to awanturnicy, którzy nie boją się stawić czoła zagrożeniom. Podobnie jest z herosami Galaktyki Heliońskiej - nie są oni półbogami ani nikim innym postawionym o wiele wyżej, niż zwykli ludzie. Są to po prostu osoby nieco mądrzejsze, sprytniejsze, silniejsze, które postanowiły wyruszyć drogą poszukiwaczy przygód.

5.) How do players contribute to the HELLAS story?
The players and Game Master collaboratively create extraordinary stories as they adventure through the universe of HELLAS. Using the rules within these pages, players are able to actively add to the story and just react to elements the GM throws at them.

5.) Jak gracze przyczyniają się do tworzenia historii w Kosmogonii?

Kampania Splotów do Kosmogonii pozwoli biorącym w niej udział bohaterom wpłynąć na losy całej Galaktyki Heliońskiej. Także pojedyncze przygody, tworzone przez Mistrza Gry, mogą zmieniać obraz świata gry - jest on cały czas w fazie rozwoju, erze przemian społecznych i kolonizacji. Sama nazwa gry oznacza przecież rodzaj mitów, mówiących o powstaniu świata - procesie, w którym udział mają herosi Kosmogonii.

6.) How does HELLAS’ setting reinforce what the game is about?
The setting models the time between the Greek heroic age and the time of Alexander as an inspiration. The myths and legends presented within that time period are the basis for the central theme of HELLAS.

6.) Jak kreacja świata wspiera założenia gry?

Kosmogonia czerpie pełnymi garściami z kultury Starożytnej Grecji - od XII w. p. n. e. do czasów Imperium Rzymskiego. Galaktyka Heliońska ma połączenie z Układem Słonecznym. W czasie trwania akcji gry w prawdziwym świecie rozpoczęła się era kolonizacji i walk z Persami; to samo dzieje się w świecie gry - Znane Planety przeżywają atak Ksenosów, starają się też podbić nowe ziemie. Obydwie rzeczywistości różnią jedynie położenie w przestrzeni (ale nie w czasie) oraz poziom rozwoju technologicznego. Pozwala to na łatwe konwertowanie historii mitycznych lub historycznych w fantastyczne.

7.) What should HELLAS make the players feel when playing?
Players should get a sense of accomplishment not found in many traditional games. Once their adventures are complete, the players should feel that they were the primary (and most important) element in the story. To support this, their characters actually have access to mechanics that allow for permanent change in the universe.

7.) Co u graczy powinna wywołać Kosmogonia podczas sesji?

Oprócz radości z pulpowego klimatu lub skupienia na skomplikowanej intrydze Kosmogonia pozwala graczom na wyszukiwanie w przygodach przeróżnych motywów z historii i mitologii i zabawę w skojarzenia. Nie bez powodu najwyższa kapłanka Ateny i jednocześnie władczyni planety nazywa się Peryklea.

8.) What types of behaviors/styles of play does HELLAS encourage?
The player characters are made in the vein of Greek Heroes; there is a tragedy for every triumph. Players are encouraged to not only succeed at goals, but to bring their disadvantages into play. Glory is particularly important, and therefore makes players proactive rather than reactive. To attain glory the player characters must do things worthy of their peers and the Gods’ attention.

8.) Jakie style gry wspiera Kosmogonia?

Generalnie style gry, jakie wspiera Kosmogonia, można podzielić na dwa rodzaje: mityczny i historyczny. Ten pierwszy to połączenie pulpu, gdzie za pomocą laserowej kuszy bohaterowie eliminują harpie i uciekają przed wymyślnymi pułapkami, oraz znanego z D&D "kopniakiem drzwi" - eksploracji ruin i eksterminacji potworów - moim zdaniem labirynt Minotaura to świetny "megadungeon". Styl historyczny opiera się na eksplorowaniu świata gry, włączaniu się w spiski, gry polityczne, lecz także kolonizowaniu nowych planet.

9.) Where does HELLAS take the players that other games don’t?
HELLAS takes the players through several generations of the Hero’s and his descendants’ lifespans and eventually gives them the opportunity to save the universe. The character the players start the game with will almost certainly not be the one they end with; all characters are fated to die.

9.) Dokąd Kosmogonia zabierze bohaterów, gdzie inne gry tego nie uczynią?

Herosi będą mogli przemierzyć miejsca znane z historii i mitów, ukazane w zupełnie nowy sposób. Świątynia w Delfach to przykładowo potężny superkomputer, a latarnia na Faros jest małą planetoidą, na której wybudowano centrum zarządzania ruchem w Galaktyce.

10.) What does HELLAS do to engage the players’ attention; why should they care?
The player characters are the central stars in the game. Nothing of importance happens without their characters’ involvement. It is impressed upon the players that they are the movers and shakers in the game world, and that they have the potential to literally change the course of events as it unfolds. There are subsystems that allow the characters to manipulate and change the social well being of an entire planet. Furthermore, players are motivated by glory and destiny to move their character forward through their adventures. Proactive play is rewarded; the penalty for idleness is no glory and a forgotten life for their character.

10.) Jak Kosmogonia zajmuje uwagę graczy; dlaczego powinni się przejmować wydarzeniami w grze?

W Kampanii Splotów bohaterowie zostają wrzuceni w wir wydarzeń, podobnie w pojedynczych przygodach - teoretycznie jest wielu innych ludzi, którzy posiadają siłę lub wiedzę i mogą rozwiązać problem, ale trafiło akurat na bohaterów. Poza tym w świecie, w którym przeludnienie jest realnym problemem chęć wybicia się ponad innych jest bardzo silna.

11.) What are the publishing goals for HELLAS?
To produce a finite number of books that further detail and expand the universe and the beings that inhabit it. Free downloadable content will be available periodically to enhance your HELLAS game. By the end of the HELLAS line, the game will detail a span of 100 years and the eventual ascension of the races or their dark spiral into oblivion. Either way, the epic story comes to a definite end.

11.) Jakie są cele wydawnicze dla Kosmogonii?

Jest to setting tworzony zupełnie fanowsko. Na dzień dzisiejszy planuję wydać go jako bezpłatny PDF. Nie wykluczam, że powstanie do niego także kilka dodatków.

12.) Who is HELLAS’ target audience?
Mature players, both men and women, who want an epic adventure beyond the standard tired science fiction game. The game features mature themes involving sex and violence so it is not recommended for very young or novice players. In Hellas, Glory takes the place of gold and the Hero’s deeds take the place of their loot.

12.) Dla kogo przeznaczona jest Kosmogonia?

Dla wszystkich, którzy zainteresowani są tworzeniem nowej, kosmicznej wizji antycznej Grecji i odpowiada im mechanika Savage Worlds. Nieważny jest wiek, nieważna jest płeć - każdy znajdzie w Kosmogonii coś dla siebie.

Światotworzenie - Kosmogonia

2010-12-15T16:47:00.001+01:00

Od wczoraj zdążyłem już się wypłakać w poduszkę z powodu przegranej, nadszedł więc czas na podzieleni się swoim pomysłem. Kosmogonia powstała na 2h przed zakończeniem konkursu. Poszedłem więc zupełnie na dziko (czyli po sawedżowemu) i nie dziwię się, że nie dostałem się dalej. W sumie jednak konkurs ten wygrałem, bo sam się nakręciłem na własny pomysł. W związku z tym na końcu notki dwa filmiki i mała obietnica. A na razie Kosmogonia w formie, jaką ją Enc na maila dostał.

Kosmogonia

Gdy wybuch wulkanu zniszczył położoną na Morzu Egejskim wyspę Therę wydawało się, że to koniec żyjącej tam cywilizacji. Jednak, dzięki przepowiedni wyroczni, Grecy zdążyli przygotować się na nadciągającą katastrofę. Po wiekach poszukiwań zdobyli wreszcie od przybyszów z innego świata niezwykłą technologię. Gdy lawa z eksplodującego wulkanu wypełniła zbiorniki paliwowe pierwsze gwiezdne galery, z mieszkańcami Thery na pokładach, opuściły zalewaną morskimi falami wyspę. Po latach błądzenia po wszechświecie dotarli wreszcie do galaktyki, w której postanowili zamieszkać. Era greckiej kolonizacji kosmosu została rozpoczęta.

Od tego czasu minęło kilkaset lat. Ojczyste planety Greków zaczęły się przeludniać. Nadszedł czas na poszukiwanie nowych terenów. W tych ciekawych czasach przyszło żyć bohaterom. Uzbrojeni w energetyczne włócznie, pędząc na turborydwanach wprowadzają siłą demokrację. W eleganckich togach z tworzyw sztucznych, ze zwojami e-papieru pod pachą głoszą rewolucyjne teorie. Na pokładach słonecznych żaglowców, drżąc przed polami asteroid, przemierzają wszechświat. Czy swoimi czynami zasłużą na miano herosów i miejsce w mitologii?

Wstęp

Kosmogonia to setting łączący elementy science-fiction (z domieszką cyberpunku) i heroic fantasy w sposób znany z na przykład Gwiezdnych Wojen. Saga George’a Lucasa czerpie z dorobku wielu kultur, a szczególnie średniowiecznej Europy - oprócz pistoletów wciąż używa się tam włóczni, zaś kusze strzelają laserowymi bełtami. Mój setting koncentruje się natomiast na nowym przedstawieniu historii starożytnej Grecji, szczególnie zaś okresu wojen perskich, oraz mitów.

Konwencja

Bohaterowie graczy w świecie Kosmogonii to postaci niezwykłe, prawdziwi mityczni herosi. Wyróżniają się spośród setek innych mieszkańców galaktyki, a ich działania mają duży wpływ na losy świata. Setting wspiera więc granie w konwencji heroicznej.

Jednak jak wiemy choćby z mitów greckich, z których Kosmogonia czerpie pełnymi garściami, nawet bohaterowie często przegrywają, a nawet giną. Achilles zostaje trafiony w piętę, Herkules przywdziewa trującą opończę, a Orfeusz postanawia spojrzeć na Eurydykę. O ile w mitach zabieg ten miał ważną funkcję dydaktyczną, o tyle w opowiadającej o herosach grze fabularnej duża możliwość porażki może psuć frajdę z gry. Dlatego też mój setting, oprócz heroizmu, nastawiony jest na filmowość. Bohaterowie to główni aktorzy spektaklu, jakim jest przygoda. Z większości opresji wychodzą w jednym kawałku, a pokonać ich może jedynie naprawdę silny przeciwnik. Mechanika Savage Worlds bardzo pomoże w realizacji tego założenia.

Świat gry

Akcja gry toczy się w kosmosie, w odległej od Układu Słonecznego Galaktyce Heliońskiej, składającej się z dużej ilości planet krążących wokół ogromnej gwiazdy, Heliona, w której trzewiach maja ponoć swoje królestwo bogowie. Sześć z nich została skolonizowana przez Greków i nazwana imionami tych bytów. Są to:

rządzony przez reżim wojskowy Ares;
demokratyczna Atena, centrum kultury i sztuki;
industrialny Hefajstos;
rolnicza Demeter;
pokryty w całości przez wodę, pełen pływających miast Posejdon;
mroczny Hades, rządzony przez sztuczną inteligencję.

Wszyscy bohaterowie pochodzą z jednej rasy, są ludźmi, różnią się między sobą natomiast ze względu na pochodzenie. Każda planeta uzyskała jakieś błogosławieństwo od swojego bóstwa, co przekłada się na zdolności jej mieszkańców.

Oprócz znanych planet w skład galaktyki wchodzi bardzo wiele niezamieszkanych ciał niebieskich. Część z nich ze względu na warunki atmosferyczne nie nadaje się do życia, natomiast wiele można skolonizować. Zakładanie kolonii na nowych ziemiach to główny temat planowanej Kampanii Splotów. Kosmogonia daje bohaterom szansę na utworzenie własnego obrazu ogromnej galaktyki.

Gdzieś w głębi galaktyki czai się także zło. Humanoidalni Ksenosi, z bogiem-cesarzem na czele pełnią rolę historycznych Persów. Budzą się do życia w momencie, gdy ekspansja Greków staje się faktem i wyruszają na podbój sześciu planet. Ta niegrywalna rasa pełni rolę głównego przeciwnika bohaterów.

Zgodnie z zasadą od ogółu do szczegółu przejdę teraz do stylistyki konkretnych lokacji w settingu. Generalnie można ją określić jako miszmasz antyku z science-fiction. Grecy, po opuszczeniu Ziemi, postanowili nigdy nie porzucać swojej tradycji, aby następne pokolenia nie zapomniały, skąd wywodzą się ich korzenie. W związku z tym rozwój społeczności na wszystkich planetach przebiegał dwutorowo: technologia gwałtownie szła naprzód, podczas gdy tradycja się do niej dostosowywała. Przykładowo po przestrzeni kosmicznej poruszać się można zasilanymi energię Heliona galerami, zamiast niewolników każdy Grek posiada droida, wojownicy używają włóczni ze świetlnymi grotami i tarcz z pola siłowego, a na marmurowych tympanonach zamiast płaskorzeźb zainstalowane są holograficzne projektory. W budowaniu dekoracji świata nie liczy się realizm, lecz klimat, jaki buduje łączenie elementów starożytności z nowoczesnością.

Tematyka przygód

Tematykę przygód w Kosmogonii można podzielić na dwa rodzaje: związane z historią starożytnej Grecji i jej mitami.

Te pierwsze skupiają się na eksploracji nowych ziem i zakładaniu nowych kolonii, bądź też angażowaniu się w sprawy już istniejących, a także na odtwarzaniu ważnych wydarzeń z dziejów Hellady. Przykład: bohaterowie pomagają w wybudowaniu na Atenie nowoczesnej świątyni ku czci jej patronki, której ozdoba ma być obdarzony sztuczną inteligencją pomnik.

Drugi rodzaj przygód to nowe wersje wydarzeń z mitologii. Przykład: bohaterowie muszą odnaleźć Złote Runo – niezwykle cenny i wytrzymały kruszec.

Motywy te można mocno przerabiać i łączyć ze sobą, aby dalszy rozwój przygody nie stawał się zbyt oczywisty dla graczy, znających oryginalne wersje mitów czy wydarzenia historyczne.

Wykorzystanie mechaniki

Kosmogonia nie wprowadza do mechaniki Savage Worlds zbyt radykalnych zmian. Na pewno pojawią się dostosowane do specyfiki settingu Przewagi, być może zawady, moce i bestie. Oprócz tego do statystyk postaci wprowadzona zostanie nowa cecha: Pochodzenie. Odzwierciedla ona poziom zżycia się bohatera z jego rodzinną planetą. Jest to ważna kwestia w świecie, w którym co chwila tworzą się nowe społeczności. Kolonia ateńska, pomimo że mieszka na innej planecie, cały czas związana jest ze swoją ojczyzną – łączą je kontakty handlowe i polityczne. Inną kwestią, którą odzwierciedla nowa cecha są sympatie i antypatie poszczególnych „krajów”. Przykładowo twardzi, wojowniczy aresjanie nie lubią delikatnych i pacyfistycznych ateńczyków, darzą natomiast sympatią żyjących według zasad i regulaminów, tworzonych przez sztuczną inteligencję hadesjan. Mechanicznie Pochodzenie przekłada się na kary i bonusy do testów, związanych z kontaktami z przedstawicielami rodzimej, wrogiej lub zaprzyjaźnionej planety, lecz także znajomością tamtejszej fauny czy technologii. Pojawi się także w wymaganiach dla różnych przewag.

Podsumowanie

Kosmogonia to setting korzystający z klasycznych, głęboko zakorzenionych w kulturze motywów, jakimi są mity oraz wydarzenia z historii starożytnej Grecji w nowy, niekonwencjonalny sposób. Myślę, że zadowoli fanów wielu odmian fantastyki, gdyż czerpie inspiracje z różnych źródeł. Ponadto jego idea nie jest zbyt skomplikowana, więc można w łatwy sposób przedstawić go nowym graczom. Myślę, że Kosmogonia ma potencjał, aby zapełnić raczej niewykorzystaną dotąd niszę na rynku RPG.

***

Jeżeli spodobały wam się te klimaty, to polecam dwa filmiki.

A teraz obietnica.
Do wakacji 2011 mój setting pojawi się na Pełną Parą w PDFie.
Koniec.

Dwa słowa o gadżetach

2010-11-12T12:56:00.000+01:00

Do dzisiaj wolsungowe gadżety takie jak Encyclopedia Alfheimica czy też Bestiariusz Royal Geographic wydawały mi się mało ciekawe i nieco naciągane. Jakoś trudno mi było sobie wyobrazić, aby bohater w trudnej sytuacji wyciągał jakiś almanach i za jego pomocą budował 30 tonowy statek. Dzisiaj zmieniło się moje podejście.

Otóż od pewnego czasu codziennie sprawdzam sobie sekcję "Czy wiesz, że..." na polskiej Wikipedii. Dziś znajduje się tam link do artykułu o Thomasie Fyshe'u Palmerze.

W skrócie: gość jako jedyna osoba w australijskiej kolonii posiadał Encyclopedię Brittanicę. Z jej pomocą zbudował m. in. 30 tonowy statek, a także wyprodukował wino, piwo i mydło. Po raz kolejny ludzka pomysłowość mnie olśniła.

ParaRecenzja: Przydatnik i Operacja Wotan

2010-11-11T21:15:00.001+01:00

Dzięki Bardzo Przydatnemu Konkursowi moja kolekcja rpgowa powiększyła się o dwie sztuki: Operację Wotan i Przydatnik.

Na temat Przydatnika do powiedzenia mam jedno: świetne. Bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie to, że karty są dwustronne - jakoś ta informacja umykała mi do tej pory. Rozdanie graczom kart zgodnych z archetypem będzie miłym elementem na sesjach, ściągawki z zasad są konkretne i dokładne, a generator scenariuszy to coś naprawdę niesamowitego. Z tych kart można stworzyć naprawdę DUŻO ciekawych przygód. Całości dopełniają miniaturki nieco pokolorowanych ilustracji z podręcznika głównego.

O Operacji Wotan chciałbym napisać nieco więcej swoich przemyśleń. Od razu zaznaczam, że kampanii jeszcze nie prowadziłem, są to więc uwagi na sucho, aczkolwiek pewne doświadczenie w prowadzeniu Wolsunga pozwala mi niektóre rzeczy na temat grywalności podejrzewać. Będą to raczej luźne uwagi niż dokładna recenzja - stąd tytuł notki, a może i całej serii notek ;) .

Pierwsze, co spodobało mi się w Operacji po pierwszym przejrzeniu podręcznika, to ilustracje. Przede jest wiele nowych, zaś stare zostały bardzo dobrze dobrane. Moimi faworytami są s. 34 i s. 82 - obydwie ilustracje autorstwa SirDucha. Jest klimat, dynamika, po prostu bardzo dobra robota. Okładka tego samego autora może nie powala, ale wprowadza w nastrój opowieści.

Ta z kolei jest bardzo dobrze zbudowana. Fabuła jest misternie spleciona. Kolejne przygody zazębiają się, lecz nie są liniowe. Co chwila Gerard podaje mnóstwo alternatywnych dróg, jakimi może potoczyć się historia, przez co niesłychanie wyręcza MG.

W pamięć zapadają także BNi, aczkolwiek niektórzy z nich zdają się być momentami wstawiani nieco na siłę. Przykładem jest Markiza de Trewil. Jej wątek na statku jest świetny, jednak sugestia jej pomocy w organizacji wyprawy wojennej przeciw venrierowcom lub też wstawienia się za bohaterami na audiencji u Cesarza zdają się być nieco wydumane. To jednak jedynie niewielki zgrzyt.

Nieco większym problemem wydaje się dla mnie być bardzo duże nagromadzenie dyskusji w kampanii. Wspominał o tym już o tym Diabeł w swojej recenzji kampanii. Szczególnie finałowa konfrontacja z ven Roherem powinna mieć jakieś opcjonalne rozwiązania, przynajmniej jako walka. Po lekturze czytelnik ma wrażenie, że ważne pojedynki to dyskusje, natomiast poboczne to walki. Może jednak w graniu ten problem nie występuje lub też nie jest aż tak widoczny.

Mimo powyższego kilka konfrontacji wymaga mocnej pochwały. Przede wszystkie ogromne brawa dla Gerarda za ukazanie jak krok po kroku powinno wyglądać przekradanie się na statek wroga lub też infiltracja jego bazy. Wspaniałe są też zasady prowadzenia bitew w Wolsungu - tego elementu bardzo wielu systemom brakuje, natomiast Gerard tę lukę załatał wyśmienicie. Operację polecam wszystkim MG zaczynającym swoją przygodę z system - to prawdziwy poradnik wyjaśniający jak z punktu widzenia zasad wyglądają przeróżne motywy fabularne. Jednym zdaniem: po lekturze Operacji Wotan prowadzenie sesji szpiegowskich przestało być dla mnie wyzwaniem.

Operacja Wotan punktuje za to u mnie ogromną ilością dodatków w ramkach. Lista gadżetów od koncernu Wolsung GmbH, statystyki wiwerny zwiadowczej, czy też golemiczny (!!!) ratrak Arktikpanzer z całą pewnością bardzo mi się przydadzą w przyszłych sesjach i kampaniach.

Pierwsza kampania w świecie Wanadii to produkt niezwykle udany. Jest przydatny zarówno MG, którzy planują poprowadzić Operację jak i tym, którzy wolą tworzyć własne scenariusze, lecz potrzebują inspiracji i dodatkowych narzędzi. Pomimo dwóch drobnych potknięć, o których wspomniałem wcześniej, Gerard wykonał naprawdę porządną pracę.

Nibykonkurs XVII - Szczurze opowieści

2010-10-30T18:32:00.001+02:00

Napisałem grę. Zacząłem w środę, skończyłem w sobotę - i napisałem. Jestem z siebie dumny, bo wreszcie udało mi się taki projekt skończyć. W komputerze leży gdzieś jeszcze rozpoczęta praca na XV Nibykonkurs (kto wie, może kiedyś się nią zajmę...), rozpoczynałem też nie raz tworzenie fantasy heartbreakerów (ale to w czasach, gdy nie znałem znaczenia tego wyrażenia), a teraz nareszcie coś zrobiłem od A do Z.

I was też do tego zachęcam. Bo to świetna sprawa patrzeć, jak drukarka wypluwa kolejne strony własnej gry, nawet, jeżeli język nieco koślawy, a ilustracje to już w ogóle... Bodźcem do pisania może być np. Nibykonkurs - obecna, XVII edycja kończy się we wtorek, więc jest jeszcze trochę czasu; więcej szczegółów tutaj.

A jeżeli chcielibyście sprawdzić, jak wypadł mój debiut - to zachęcam do ściągania. Świat rozmiłowanych w gotyckich opowieściach gryzoni czeka.

Bardzo Przydatny Konkurs - Demon w Operze

2010-10-23T21:39:00.000+02:00

Przygoda na Bardzo Przydatny Konkurs.

Demon w operze

Po prapremierze najnowszej sztuki maestra Pucciego następuje seria dziwnych wydarzeń z udziałem widzów spektaklu. To jednak nie koniec działań demona, który opętał główną śpiewaczkę spektaklu. Jego następnym celem jest sam pasza Atamanu. Czy bohaterom uda się powstrzymać przybysza z Astralu?

Zawiązanie: Zbliża się przedpremierowy pokaz nowej sztuki wielkiego Pucciego, który ma się odbyć w Operze Sereńskiej. Bohaterowie mogli przybyć do miasta specjalnie na tę okazję, lub też otrzymać zaproszenie na przedstawienie przy okazji pobytu w Serenissimie. Ważne, aby pojawili się na spektaklu.

Rozwinięcie: Niekwestionowaną gwiazdą sztuki jest młoda trollica, diva Giana Vallas. Gra ona piękną, lecz niemoralną hrabinę, która zmusza swoich adoratorów do różnych niecnych czynów. Wszyscy z niecierpliwością oczekują finałowej arii w wykonaniu divy, w której jej bohaterka wyznaje wszystkie swoje grzechy. Wreszcie nadchodzi punkt kulminacyjny. Wszyscy jak oczarowani wpatrują się w Gianę, śpiewającą o mężczyznach, zabijających, kradnących, zdradzających z miłości do jej bohaterki. Udany test Spostrzegawczości o ST 15 pozwoli dostrzec w loży vipów dziwne poruszenie – siedzący tam mężczyźni wyglądają jak zahipnotyzowani.

Następnego dnia po spektaklu do uszu bohaterów dotrą niezwykłe nowiny. Sereńskie gazety rozpisują się o dziwnym zachowaniu znanych person. Prezes jednej z firm, produkujących krystalografy został przyłapany przez swoją żonę na zdradzie z dopiero co zatrudnioną pracownicą, współwłaściciel sieci gondoli dotkliwie pobił swojego brata, także zarządzającego spółką, a znany witrażysta, wraz z wynajętymi zbirami, dokonał ataku na pracownię swojego konkurenta. Test wiedzy ogólnej o ST 10 pozwoli bohaterom przypomnieć sobie, że wszystkie te osoby – a także kilkoro innych, także oskarżonych o różne przestępstwa – siedziały w loży vipów w czasie pokazu opery Pucciego. Jeżeli bohaterowie podzielą się z kimś tym odkryciem, rozwścieczony tłum, inspirowany przez dziennikarza plotkarskiej gazety, natychmiast oskarży Pucciego o współudział w przestępstwach. Trzeba powstrzymać motłoch (dyskusja – dziennikarz).

Jeżeli bohaterowie zdecydują się na krótkie śledztwo, dowiedzą się, że wszystkie osoby zamieszane w sprawę zostawiły po sobie fragmenty finałowej arii pasujące do popełnionych przez nie przestępstw. Przykładowo witrażysta podkreślił zdanie, w którym hrabina wyznawała, że zmusiła swojego adoratora do aktu wandalizmu, a gondolier – fragment o mężczyźnie, który z zazdrości o bohaterkę sztuki pobił własnego brata (przekradanie się do posiadłości vipów, wyciąganie zeznań).

W pewnym momencie przygody do bohaterów zgłosi się sam Pucci. Jeżeli bohaterowie nie przeprowadzili śledztwa, gnom sam przekaże im informacje, jakie mogli zdobyć. Wyzna, że coś złego dzieje się z Gianą Vallas. Podejrzewa on, że została ona opętana przez demona – stała się opryskliwa, zaczęła unikać fanów, w jej otoczeniu działy się dziwne wypadki. Wszystko zaczęło się po spotkaniu z wezyrem paszy Ataysula, który niedługo ma przybyć do Serenissimy. Doradca miał zorganizować dla władcy Atamanu prywatny pokaz sztuki Pucciego. Artysta prosi bohaterów o zajęcie się sprawą divy. Obecnie przebywa ona na pokładzie sterowca paszy, gdzie ma odbyć się spektakl. Bohaterowie muszą się tam jak najszybciej dostać. Niestety, z powodu nadchodzącej burzy sterowiec odleciał znad Serenissimy i udaje się w nieznanym kierunku. Trzeba go jak najszybciej odnaleźć (poszukiwania sterowca w czasie burzy - testy spostrzegawczości i pojazdów).

Luksusowy sterowiec leci obecnie nad brzegiem Morza Wewnętrznego. Dostanie się na jego pokład jest sporym wyzwaniem – pasza jest broniony przez wielu strażników, dowodzonych przez zakochanego w Gianie ducha służebnego (rodzaj konfrontacji zależnie od działań bohaterów – duch służebny i strażnicy). Pewnym problemem jest także fakt, że wszystkie drzwi do pokoju divy zabezpieczone są skomplikowanym magicznym alarmem.

Punkt kulminacyjny: Gdy bohaterom uda się pokonać ostatnie zabezpieczenie, diva wyjdzie właśnie ze swej kabiny na scenę, aby zaśpiewać ostatnią arię. Wydaje się jednak, że pomyliła tekst – historia hrabiny kończy się ślubem z władcą ogromnego państwa… W tym momencie pasza, odrzucając od siebie nagie nałożnice, wstanie i zacznie podchodzić do kuszącej go miłosną arią Giany (opętanej przez demona), aby jej się oświadczyć. Trzeba go powstrzymać przed ślubem z przybyszem z Astralu! Na drodze bohaterów stanie jednak wezyr–demonolog. Po jego pokonaniu nastąpi ostateczna rozprawa z demonem, której stawką jest wypędzenie przybysza i życie panny Vallas (walka – wezyr-demonolog, demon).

Rozwiązanie: Jeżeli bohaterowie zwyciężą, sterowiec powróci spokojnie do Serenissimy, a oni zyskają ogromną wdzięczność paszy. W końcu uratowali Imperium Atamanu przed rządami królowej-demona. Władze Serenissimy, maestro Pucci i diva Giana także stali się dłużnikami bohaterów.

W wypadku porażki drużynę czeka krótki lot ze sterowca, zakończony w Morzu Wewnętrznym. Z całą pewnością odbije się to na ich zdrowiu. Oprócz tego do opinii publicznej zostaną podane informacje o ich niecnym planie zamachu na paszę. Być może mimo to będą chcieli podjąć dalszą walkę z demonem, jednak będzie to teraz o wiele trudniejsze.

***

Przeciwnicy

Dziennikarz plotkarskiej gazety

Jak Orion S. Thomsonn, reporter (PG s. 446)

Duch służebny – PG s. 438

Strażnicy paszy

Jak sześciu Policjantów (PG s. 454)

Demon – PG s. 440

Wezyr

Domyślna konfrontacja: walka

Przeciwnik, człowiek, pula 3k10; odporność: 5

Zdolności:

bezlitosny: za żeton niedeklarowane dobicie;
demonolog-rytualista: moce: nadzwyczajna siła, pocisk, telekineza; zaklęcia: regeneracja, przyzwanie demona, kuszenie;
gadżet: berło wezyra (walka +3, darmowa moc, Reputacja +1*)
niegroźny staruszek: raz na sesję za żeton zmniejsza pulę przeciwnika o 1k10;
wsparcie: za żeton na scenie pojawiają się Strażnicy paszy.

Walka: walka 9/9+; obrona 14. Bezlitosny, niegroźny staruszek, wsparcie.

Pościg: bieg 6/10+; wytrwałość 14. Niepokorny, bezlitosny.

Dyskusja: perswazja 9/8+, blef 9/8+; reputacja 17*. Bezlitosny, niegroźny staruszek.

Encyclopaedia Alfheimica - reaktywacja

2010-10-23T18:54:00.001+02:00

Encyclopaedia Alfheimica to wolsungowa wiki, a także tytuł największej wanadyjskiej encyklopedii. Strona ta była jednym z pierwszych miejsc, z których czerpałem wiedzę o ,świecie Wolsunga. Niestety, przez długi czas nie była ona aktualizowana i wraz z wydaniem podręcznika na papierze częsć haseł straciło ważność.

Niedawno powstała jednak Facebookowa strona projektu informująca, że Encyclopaedia będzie znów rozwijana. Serdecznie zachęcam do wspomożenia tej wiki kilkoma hasłami - ja mam zamiar to uczynić już w najbliższym czasie.

Pozytywistyczne inspiracje

2010-10-03T11:52:00.001+02:00

Mieliście kiedyś w czasie czytania książki takie uczucie, że jakiś motyw, postać, aż się prosi o przeniesienie do RPG? Mi się to zdarzało nie raz, na takiej zasadzie powstało wiele moich prac. Najczęściej inspiruję się powieściami fantasy i kryminałami, one pasują najbardziej do D&D i Wolsunga, które prowadzę. Ostatnio jednak zacząłem dostrzegać świetne motywy do różnych, bazujących głównie na XIX i XX wieku systemów w innym typie literatury. Bo taki na przykład Henryk Sienkiewicz z filmowością ma coś wspólnego chyba głównie dzięki Aleksandrowi Fordowi. A tutaj czytam sobie "Latarnika", jak na gimnazjalistę przystało, i myślę "Ja chcę kimś takim zagrać! Albo nie, zrobię z niego głównego BNa. A może oplotę całą sesję wokół wątku fatum, męczącego głównego bohatera.". W "Zew Cthulhu" nigdy nie grałem, ale po lekturze szkiców scenariuszy, które zamieścił na swoim polterblogu (tutaj i tu) Cooperator Veritas dochodzę do wniosku, że postać prześladowanego przez fatum weterana powstań można tam umieścić na co najmniej kilka sposobów.

Ale inspirację można odnaleźć nie tylko w "Latarniku". Wiele innych pozytywistycznych lektur aż kipi od dobrych motywów. Co powiecie na przeklętą kamizelkę? Stary żyd (czy też gnom, jeśli gramy w Wolsunga) potężny kabalista udający handlarza starzyzną, mszczący się za prześladowania stworzył wiele takich ubrań, które stając się z dnia na dzień coraz bardziej ciasne wysysają z ludzi siły życiowe.

Ciekawym motywem byłyby też pośmiertne losy Janka Muzykanta. Biedny chłopak , okrutnie zabity, zmienił się w ducha. Teraz po nocach gra pod oknami bogatych magnatów. Kto usłyszy jego skrzypce, ten niedługo umrze.

Komuś potrzebny jest steampunkowy superłotr? Marcyś przeżył wybuch w kotłowni, jednak nie bez konsekwencji. Okropnie poparzone ciało i twarz ukrywa pod robotniczym kombinezonem. Po katastrofie zyskał władzę nad dymem - potrafi w jednej chwili zniknąć w gęstych tumanach. Teraz szuka zemsty na wyzyskujących biedotę burżujach.

Jeżeli szukamy motywów bardziej realistycznych, na przykład postaci walczącego z systemem buntownika, może tajnego agenta, sięgamy po "Syzyfowe Prace" (no dobrze, miał być pozytywizm, ale Żeromskiego nie mogłem zostawić niewykorzystanego). Marcin Borowicz czy też Bernard Zygier otrzymują kilka fajnych zdolności, także umotywowanych książką (Borowicz - świetny rewolwerowiec; Zygier - dysponujący hipnotyzującym głosem) i oto mamy dwóch BN/BG z solidną historią postaci i rysem psychologicznym.

Powyższe motywy najłatwiej wykorzystać w settingach XIX-wiecznych lub na tym okresie bazujących (Rippers, Zew Cthulhu, Wolsung i pewnie wiele innych), lecz realia naprawdę bardzo łatwo zmienić. Jeżeli komuś nie chce się czytać polskiej klasyki (w co wątpię), polecam serwis Kulturalna Polska, a także wszelkiego rodzaju słowniki bohaterów literackich. Gwarantuję masę świetnych inspiracji.

Nawet steampunk nie da ci tego... #2

2010-08-17T17:28:00.001+02:00

Poprzedni wpis z serii tutaj. Tym razem przenosimy się do Mitteleup...

"Muzeum Wojny w Mitteleup otwarło właśnie nowe skrzydło! Jego główną atrakcją jest makieta, przedstawiająca pojedynek behemota asa pancernego Weissmanna z małą wiwerną bojową. Jak powszechnie wiadomo, pierwszej z tych maszyn nigdy nie odnaleziono - przedstawiony na wystawie model jest jedynie wierną kopią pojazdu.Przy oglądaniu proszę zwrócić szczególną uwagę na kocioł parowy, zamontowany z tyłu behemota - jest to dar koncernu Wolsung GmbH, jednego ze sponsorów muzeum.

Uwaga! Każdy czytelnik Głosu Tysiącleci, który pojawi się w kasie muzeum z tym numerem naszej gazety otrzyma 10% zniżki na bilet wstępu!"

A na koniec mały żart, który przyszedł mi do głowy w trakcie robienia makiety. Kojarzycie może pewną wolsungową koszulkę?

Poprowadziłem Wolsunga: Straszne mary w Górach Starych.

2010-08-15T19:48:00.005+02:00

Niedawno wróciłem z organizowanego przez KFnrD obozu w Górach Stołowych. Spotkanie z kolegami było doskonałą okazją do szerzenia manii RPG. Zabrałem więc ze sobą Wolsunga, talię kart, żetony i czyste karty postaci. W skład trzyosobowej drużyny weszli:

Tomasz Zigrin - postać Maksa, uczestnik Konkursu dla Niezwykłych Dam i Dżentelmenów, nieco przerobiony na potrzeby sesji;
Adonis - postać Michała, wolsungowego świeżaka, ogr z Eolii, dawniej zawodowy bokser, później uliczny wojownik, potężny i rubaszny (ogr, ryzykant, zabijaka);
Diego y Tinto - postać Bartka, alvar z Korioli, agent specjalny, uwielbiający latanie i egzotyczne bronie (alvar, ryzykant, agent specjalny).

Drużyna jak widać dość stereotypowa, żarty ona temat wszechobecności technomagów i agentów specjalnych się sprawdziły, ale skoro takimi postaciami gra się graczom najlepiej, to czemu miałbym im przeszkadzać. Uznałem, że skoro wszyscy wybrali jako archetyp ryzykanta oczekują sesji w takich właśnie klimatach.

Przejdźmy jednak do sedna sprawy, czyli fabuły. Na prośbę graczy przygoda miała miejsce w Slawii. Przez moje przejęzyczenie ("no więc jesteście w Polsce") szybko powstał fajny motyw, który mam zamiar na jeszcze paru sesjach pociągnąć. Próbując się z tej pomyłki jakoś wykaraskać wpadłem na pomysł organizacji P.O.L.S.K.A. - Patriotyczno Obywatelskiey Ligi Strzegącey Kraju Autonomyji. Skupia ona bohaterów - niekoniecznie slawijczyków, - których zadaniem jest strzec Slawii. Członkiem Ligi od dawna był Tomasz, który zwerbował w jej szeregi Diega i Adonisa.

Zwierzchnik bohaterów, tajemniczy JJ, ma dla nich nowe zadanie. Wyznaczył im jako miejsce spotkania magazyny, mieszczące się pod Pałacem Kultury i Wynalazczości w Gnieździe. Każdy z bohaterów miał opisać, w jakim celu zjawił się w tym miejscu. Zabieg ten wyszedł bardzo fajnie - okazało się, że Tomasz prowadził akurat wykład na temat tworzenia golemów najnowszej generacji, Adonis postanowił go wysłuchać, natomiast Diego testował swoje najnowsze parowe skrzydła, na których doleciał na dach Pałacu. Już wspólnie zjechali windą na tajemne, podziemne piętra, gdzie mieszczą się magazyny, pełne niezbadanych eksponatów. Ukryty w cieniu wielkich skrzyń JJ przekazał bohaterom informacje na temat ich następnej misji:

w Błędnych Skałach (dzień wcześniej byliśmy tam na wycieczce, więc wszyscy mieli to miejsce jeszcze w pamięci), jednej z największych atrakcji Gór Starych miały miejsce ataki zombie na turystów. Bohaterowie mają się dowiedzieć, w jaki sposób się tam pojawiły i zapobiec następnym napadom.

Gracze nie chcieli tracić ani chwili na przygotowania w Gnieździe i od razu wsiedli do specjalnego, nocnego ekspresu, który zawiózł ich do Dymnika. Tam w podstawionej pod dworcem limuzynie czekał już Efraim Rosencratz, gnom, członek Ligi, który miał przekazać im dalsze plany. Gdy bohaterowie wsiedli do paromobilu, agent wyjął luparę i wycelował do nich, informując ich smutnym głosem: Przykro mi, płacą więcej, niż Polska." W tym momencie okazało się, że w długiej limuzynie znajduje się więcej agentów - czterech mężczyzn ubranych w czarne płaszcze, siedzących z tyłu wozu odbezpieczało właśnie colty. Kierowca kierował samochód za miasto, gdzie zbiry miały wykonać wyrok.

Drużyna postanowiła rozpocząć walkę. Ledwie rozdałem znaczniki, a już po chwili je zbierałem, tak dobrze sprawili się bohaterowie. Najfajniejszą akcję wykonał Diego, który, używając cechy "zaskoczenie", swoimi tygrysimi pazurami przebił fotel i dotkliwie ranił siedzącego przed sobą Efraima. Dobrym zagraniem popisał się też Tomasz - za pomocą mocy iluzję (zamiast Kontroli maszyn z podawanej wcześniej rozpiski) stworzył przed oczyma kierowcy limuzyny ścianę drzew, co wprawiło go w zupełne osłupienie - i zdekoncentrowało pozostałych napastników.

Przeszukanie gnoma pozwoliło odnaleźć mapę Błędnych Skał i trasy dojazdu do nich, a także srebrne spinki do mankietów, ozdobione czaszkami. Tomasz wpadł na pomysł wykorzystania zupełnie spanikowanego kierowcy do zawiezienia drużyny na miejsce misji. Po pewnym czasie paromobil wjechał w wyższe partie gór. Kręte dróżki nad przepaściami to coś, co ryzykanci lubią najbardziej. W pewnym momencie jeden z bohaterów zorientował się, że ich wóz jest śledzony. Czarny, luksusowy paromobil, jadący za bohaterami momentalnie przyśpieszył. Okazało się, że jego pasażerami są zombie. Gracze długo się nie zastanawiali - kolejna walka.

Diego, na swych parowych skrzydłach, szybko poleciał na dach pojazdu przeciwników i zaczął dziurawić go pazurami. Adonis potężnymi pięściami, uzbrojonymi w kastety rozdawał razy, natomiast Tomasz z daleka miotał pociski swoim thaumicznym pulsarem (w poprzedniej rozpisce miał laskę z ostrzem, na szczęście z niej zrezygnował). Mierzone strzały poroztrzaskiwały amulety, ukryte w głowach potworów. Ostatni z nich Adonis "wyjął" gołą dłonią.

W tym momencie nastąpiła zabawna scena, gdyż gracze zastanawiali się co z tym fantem zrobić. Najpierw założyli, że zombie pójdzie za tym magicznym przedmiotem. Postanowili więc dać nauczkę traktowanemu dotąd łagodnie kierowcy: podarować mu talizman i kazać jechać do Dymnika. Innym pomysłem był rzucenie amuletu w przepaść i obserwowanie spadającego zombie. W końcu jednak bohaterowie przypomnieli sobie, że potwór żyje tak długo, aż talizman nie zostanie zniszczony, więc Adonis skruszył po prostu amulet w ogromnej ręce.

Limuzyna bohaterów dojechała wreszcie do Błędnych Skał. Tam, zamiast kolorowych straganów z pamiątkami zastali jedynie poprzewracane stoły. Nie zważając jednak na to zapuścili się w labirynt. Nagle przed ich oczyma mignął jakiś kształt, który po chwili zniknął między głazami. Gracze decydują: odpalamy pościg.

Diego wzleciał ponad skały, Adonis zaczął skakać po skalnych grzybach, jedynie Tomasz pędził po ziemi. On też pierwszy zgubił trop strzygi (niestety, nie udało mi się zachować w tajemnicy tożsamości ściganej istoty...). Na szczęście sportowiec Adonis potężnym skokiem powalił bestię na ziemię. Krótka dyskusja pięści ogra ze szczęką potwora pozwoliła wydobyć informacje o tajemniczej "pani", a także o ukrytej między skałami bazie. Aby się tam dostać bohaterowie zeszli do podziemnej rzeki, gdzie znaleźli łódkę, którą przypłynęła strzyga.

Po krótkim rejsie cała trójka wypłynęła na ukrytą pośród skał małą plażę. Niestety, brzeg patrolowali strażnicy - dwa potężniejsze zombie. Kolejna walka - kolejna wygrana bohaterów. Przed nimi stanął jednak problem większy, niż potwory. Jak dostać się potajemnie do wrogiego obozu? Odpowiedzią okazała się być odnaleziona nagle na mapie ścieżka między skałami. Po krótkiej wycieczce (pominę banalne rozprawienie się z zamieszkującymi te tereny wilkami) bohaterowie dostali się na tyły obozu wroga. W międzyczasie pochodzący z Dymnika Tomasz uświadomił sobie, kim może być tajemnicza przywódczyni zombie. To Helga von Krieg, była gubernator tych terenów w czasie ich przynależności do Wotanii. Nareszcie bohaterowie wiedzieli, z kim przyszło im się zmierzyć.

Ścieżka wśród skał zaprowadziła ich dokładnie naprzeciwko dawnego wyciągu kolejki linowej, w którym prawdopodobnie ukrywa się Helga. Pierwszy postanowił się tam dostać Diego. Na swych parowych skrzydłach poszybował na szczyt wieży, z której zazwyczaj wyjeżdżały wagoniki kolejki. Z dzikim okrzykiem wpadł przez okno i... zamarł ze zdumienia. Muszę się pochwalić, że z tego motywu jestem dumny wprawił on bohaterów w spore osłupienie i był logiczny z punktu widzenia fabuły. Otóż gdy Diego wpadł do Tajnej Bazy pierwszym co ujrzał była naga, bardzo nadobna dziewoja w blond warkoczach. . O dziwo, zamiast krzyczeć, zdawała się być zadowolona z sytuacji. W tym momencie do pomieszczenia wpadli wędrujący na własnych nogach Tomasz i Adonis, którzy także stanęli jak wryci.

Kto wie, co Helga zrobiłaby z wpatrzonymi w nią amantami gdyby nie Tomasz, który w mig przejrzał tę zręczną iluzję i rozpoczął dyskusję. To otrzeźwiło także pozostałych bohaterów, którzy nagle spostrzegli, że piękna buzia, w którą się wpatrywali pełna jest ostrych niczym stal zębów. Po przegranej Helgi zdawało się, że nic jej już nie uratuje. Strzyga jednak wskoczyła do jednego z wagoników kolejki linowej i zniknęła z oczu bohaterom. Ci zgodzili się na eskalowanie konfliktu i rozpoczęli pościg. Niestety, Adonis i Tomasz nie wytrzymali zawrotnego pędu kolejki linowej i dość szybko odpadli z konfrontacji. Na szczęście niezrównany Diego najpierw wyciągnął ze strzygi wszystkie jej plany - pobieranie haraczu od kupców z Błędnych Skał, budowa tajnej bazy w górach, wreszcie przywrócenie Dymnika Wotanii na chwałę Nieumarłej Rzeszy - po czym zrzucił wagonik w przepaść.

Przygoda zajęła nam łącznie około 6 godzin, jednak podzielona była na dwie sesje - stąd tak duża ilość konfrontacji. Prowadziłem na zupełnym "fristajlu", jednak fabuła była w miarę spójna. Ja oceniam sesję na mocne 5 (w skali szkolnej).

Dwa zdania od graczy:

Maks: To była epicka przygoda z porządną rzezią. Zapoczątkowała ona kampanię z organizacją POLSKA i naszymi bohaterami w rolach głównych. Nie mogę doczekać się następnej.

Michał: Było bardzo fajnie, sesja pozwalała wczuć się w specyficzny klimat Wolsunga. Doceniam także nieliniową, zaskakującą fabułę.

Bartek: Na sesji szczególnie podobała mi się ciekawa nieliniowa fabuła, a także klimatyczne wprowadzenie miejsc, które wcześniej zwiedzaliśmy. Plus także, za świetne konfrontacje, może trochę za łatwe (z wyjątkiem jednej, którą prawie przegraliśmy :) ). Jedyne do czego mogę się przyczepić, to lekki brak atmosfery XIX wieku, ale to może jest także wina graczy a nie tylko prowadzącego.

Niniejszy wpis był - mam nadzieję - pierwszą częścią serii "Poprowadziłem...". W następnym odcinku D&D 3,5 lub znowu Wolsung. Do przeczytania!

Obrazek stąd.

Niezwykły Konkurs dla Nadzwyczajnych Dam i Dżentelmenów #3

2010-07-15T23:25:00.004+02:00

DISCLAIMER: postać ta nie jest odgrywana przeze mnie. Pomogłem natomiast w jej tworzeniu, dostałem także zgodę od gracza na zaprezentowanie jej w konkursie.

Na ostatnią chwilę. A oto...

Tomasz Zigrin

Archetyp: ryzykant

Rasa: gnom

Narodowość: slawijska

Profesja: technomag.

Zdolności: sekretne runy, zdolność profesjonalna

Słabości: nieufność

Atrybuty:

Krzepa 10+, Zręczność 10+, Przenikliwość 8+, Charyzma 9+, Opanowanie 10+

Kondycja: 1, Reputacja: 3, Obrona: 12, Wytrwałość: 12 Pewność siebie: 16

Umiejętności:

Analiza 6/8+, ekspresja 6/9+, perswazja 6/9+, technika 6/8+, wiedza akademicka 6/8+; pojazdy (golemiczne wierzchowce) 9/10+, technika (programowanie golemów) 9/8+, walka (laska z ukrytym ostrzem) 9/10 +

Atuty i gadżety:

Wewnętrzne przekonanie, nadzwyczajna kompetencja (technika); niezbędnik technomanty, laska z ukrytym ostrzem

Moc:

Kontrola maszyn

Osiągnięcie:

Wynalazek (golemy do pracy w ciężkich warunkach), dług wdzięczności (dziennikarka z wyprawy dr Attenborga)

O postaci:

Tomasz swoje dzieciństwo spędził w graniczącym z Wotanią miasteczku Bolesławia w zachodniej Slawii. Jego ojcu nie odpowiadał jednak zawód nauczyciela w prowincjonalnej szkole, matka natomiast miała dosyć żywotu kury domowej, więc całą rodziną wyemigrowali za pracą do Alfheimu.

Mityczny Zachód rzeczywiście odmienił życie rodziny Zigrinów. Matka Tomasza, dotąd stateczna gospodyni domowa, zaczęła z sukcesami grać na giełdzie, ojca zaś przyjęto do pracy na politechnikę. Z początku zajmował się on pracą dla wojska, aż do czasu tragicznego wypadku na uczelni. Hydroksylowy Pulsar Półautomatyczny wybuchł nagle, zabijając kilku pracowników naukowych, w tym doktora Zigrina. Zdarzenie to było dla Tomasza wielkim szokiem i zapoczątkowało jego wewnętrzną przemianę. Wewnętrzny spokój po tragicznych wydarzeniach odnalazł w Eddzie. Szczególnie zainteresował się sztuką rycia run, w której wykazywał ogromny talent. Po kilku latach nauki uznał, że jego życiowym powołaniem jest produkcja golemów, które miały by wyręczać ludzi w niebezpiecznych pracach. Ogarnięty jest przekonaniem, że pomoże to uratować setki osób przed losem jego ojca. Finansowany przez matkę wyruszył w pielgrzymkę po najlepszych uczelniach świata, aby zdobywać wiedzę i głosić swoje teorie.

Wędrówka ta ma jednak także inny cel – Tomasz poszukuje gnomicy, z którą mógłby spędzić całe życie…

W czasie pobytu w Korioli wybrał się na coroczną gonitwę byków. Tam, wraz z nowo poznanymi przyjaciółmi uratował miasto przed atakiem… dinozaura. Jednak dla niego samego większym zwycięstwem było uratowanie przed zawistnymi ludźmi młodej, gnomiej dziennikarki – członkini wyprawy, która przywiozła na kontynent bestię -, atakowanej za romans z atlantydzkim tubylcem. Wielki wizjoner o jeszcze większym sercu…

Niezwykły Konkurs dla Nadzwyczajnych Dam i Dżentelmenów #2

2010-07-15T11:08:00.002+02:00

DISCLAIMER: postać ta nie jest odgrywana przeze mnie. Pomogłem natomiast w jej tworzeniu, dostałem także zgodę od gracza na zaprezentowanie jej w konkursie.

Jaromir Skała

Archetyp: eksplorator
Narodowość: slawijska
Profesja: Technomag

Zdolności: natchniony mechanik, zdolność profesjonalna
Słabość: światło

Atrybuty:
Krzepa 8+, Zręczność 10+, Przenikliwość 9+, Charyzma 10 +, Opanowanie 10+

Kondycja: 3, Reputacja: 1, Obrona: 16, Wytrwałość: 16, Pewność siebie: 12

Umiejętności:
Odwaga 6/9+, spostrzegawczość 6/9+, walka 6/8+, wysportowanie 6/9+, zastraszanie 6/10+; analiza (badanie wystrzałów) 9/9+, strzelanie (strzelby) 9/10+, technika (rusznikarstwo) 9/9+

Atuty i gadżety:
Popisowy numer (+5 przy ataku mierzonym na średnim zasięgu); ciemne okulary, ręczny moździerz (jak strzelba na słonie), szalony wynalazek (uderzenie).

Osiągnięcie:
Katastrofa (wybuch własnoręcznie skonstruowanej broni - + 5 w takich samych okolicznościach), Szczęściarz

O postaci

Jaromir urodził się w ubogiej slawijskiej rodzinie, mieszkającej w Dymniku. Ojciec był górnikiem, matka zajmowała się domem i sześciorgiem młodszego rodzeństwa Jaromira. Młody krasnolud także od najmłodszych lat pracował pod ziemią. Szczególnie fascynował się materiałami wybuchowymi. Eksperymentował z różnymi rodzajami prochu, starał się uczynić wybuchy w kopalni bardziej bezpiecznymi. Dzięki ciągłemu obcowaniu z materiałami wybuchowymi obudziła się w nim żyłka rusznikarza. Ze znalezionych w domu starych broni ojca – uczestnika Wielkiej Wojny – konstruował coraz to nowsze strzelby i pistolety. Ojciec prędko dostrzegł talent syna. Wydając praktycznie wszystkie swoje oszczędności wysłał syna do Gniazda, aby tam szkolił się w zawodzie. Lata studiów były dla Jaromira ciężkie. Żył bardzo biednie, nie chcąc obciążać rodziny zbyt wielkimi wydatkami. Chwytał się każdej pracy, jaka była możliwa. Bieda zmuszała go do badań nad broniami w bardzo prymitywny sposób – przy produkcji swoich karabinów i pistoletów używał praktycznie wszystkiego, co miał pod ręką. Mimo dziwaczności wynalazki Skały działały nadzwyczaj dobrze, a to za sprawą magicznych zdolności, jakie zaczął ujawniać Jaromir. Oczywiście wiele eksperymentów kończyło się katastrofą. Najgorsza z nich wydarzyła się chyba w czasie testowania Ręcznego Parowego Granatnika (RPG) - testy tej broni Jaromir przypłacił ręką.
Po latach chudych nadeszły lata tłuste. Patenty krasnoluda zaczęły kupować największe koncerny zbrojeniowe w Wanadii (w tym (nie)sławny koncern Wolsung GmbH). Stał się bardzo znany w kręgach rusznikarzy. Powiadano, że potrafi stworzyć parową wyrzutnię rakiet z pudełka zapałek i czajnika. I kto wie, czy nie jest to prawdą.
Jednak dla Jaromira ważniejszy od sławy był fakt, ze jego rodzina nie musi już żyć w biedzie, a on może oddać się podróżom po całej Wanadii w poszukiwaniu nowych patentów na bardziej niezawodne bronie.

Po przybyciu do Lyonesse w celu wygłoszenia kilku wykładów w Alven Yardzie Skała poznał Williama McShade'a. Razem zajęli się sprawą tajemniczych kradzieży w lyonesskich fabrykach, a także włamania do domu pewnego weterana wojennego. Okazało się, że cała sprawa ma związek z trollem Garym Allenem, który na podstawie skradzionych kombatantowi planów venrierowskiego pancerza parowego pragnie zbudować dla siebie jeden egzemplarz.
W finałowej potyczce w opuszczonym magazynie Jaromir Skała stanął naprzeciwko zakutego w zbroję przeciwnika. Wystarczył jeden strzał zbudowanego przez krasnoluda ręcznego moździerza aby przeciwnik padł nieprzytomny. Nie tylko duzi chłopcy lubią duże zabawki!

Niezwykły Konkurs dla Nadzwyczajnych Dam i Dżentelmenów #1

2010-07-14T15:40:00.004+02:00

DISCLAIMER: postać ta nie jest odgrywana przeze mnie. Pomogłem natomiast w jej tworzeniu, dostałem także zgodę od gracza na zaprezentowanie jej w konkursie.

Pierwsza z postaci na organizowany przez Kuźnię Gier konkurs. Przed państwem...

William McShade

Archetyp: ryzykant
Rasa: Elf
Narodowość: alfheimska
Profesja: Agent specjalny

Zdolności: taniec z ostrzem, zdolność profesjonalna
Słabość: żelazo

Atrybuty:
Krzepa 9+, Zręczność 9+, Przenikliwość 10+, Charyzma 9 +, Opanowanie 10+

Kondycja: 2, Reputacja: 2, Obrona: 14, Wytrwałość: 14 Pewność siebie: 14

Umiejętności:
Odwaga 6/10+, perswazja 6/9+, pojazdy 6/9+, ukrywanie się 6/9+, wysportowanie 6/9+; perswazja (opowieści o swoich dokonaniach) 9/9+, walka (rapier) 9/9+, wysportowanie (bieganie po dachach) 9/9+

Atuty i gadżety:
Riposta, akrobata; czarny płaszcz, rapier rodowy (jak zwykły rapier)

Osiągnięcie:
Skandal (parcourowe wyczyny McShade’a - +5 w sytuacji skandalu, związanego z pościgami po dachach), Wyższość broni białej (+5 do walki rapierem przeciw przeciwnikom walczącym strzelbą/rewolwerem)

O postaci

Ciężko jest być avalończykiem w szeregach Alven Yardu. Tym bardziej, jeżeli jest się zagorzałym pontyfikalistą. Taki właśnie los spotkał Williama McShade – syna Johna McShade’a, wnuka George’a McShade’a. Zarówno ojciec, jak i dziadek wsławili się, służąc Jej Królewskiej Mości, więc także William miał pójść tą ścieżką.
Młody McShade po przybyciu do Lyonesse poznał Davida Moche’a, akwitańczyka, gimnastyka. Wprowadził on Williama w tajniki sztuki nazywanej „le parcour”, polegającej na przemieszczaniu się po przestrzeni miejskiej z wykorzystaniem sztuczek akrobatycznych. Wkrótce jednak okazało się, że sport ten nie jest do końca bezpieczny. Przypadki, gdy biegacze wpadali przez dach do czyjegoś domu zdarzały się coraz częściej. McShade nie raz musiał uciekać przed rozwścieczonymi właścicielami posesji czy też policjantami. W dodatku tolerancyjny jak dotąd ojciec zaczął tracić cierpliwość do wybryków syna. Przestał przysyłać mu pieniądze, coraz częściej mówił też o jego wydziedziczeniu.
W końcu William, wraz z grupą innych chłopaków, został aresztowany przez lyonesską policję. O dziwo jednak nie postawiono mu zarzutów. Wręcz przeciwnie, od Alven Yardu propozycję współpracy w charakterze… księgowego. Było to dla niego dość ciężkie przeżycie – w głębi serca pragnął być zbawiającym świat tajnym agentem, jednak przystał na tę propozycję.
Po kilku latach sumiennej pracy otrzymał propozycję spełnienia swojego marzenia. Okazało się, że wszystko to – uchronienie od aresztowania, praca w księgowości, przyjęcie do służb specjalnych – zostały zaplanowane przez jego ojca i dziadka.
William – ryzykant, hazardzista, mistrz rapieru, akrobata – zawsze pamięta o tej lekcji pokory, jaką zafundowała mu rodzina. Wie, że w każdej sytuacji może liczyć na jej pomoc.

Podczas jednej ze swoich przygód, wraz z krasnoludem Jaromirem, William badał sprawę kradzieży materiałów z lyonesskich fabryk. Trop prowadził najpierw do Roya MacKenziego, weterana Wielkiej Wojny. Okazało się, że skradziono mu dokumenty, zabrane przez niego z Wolfenburga, które dotyczyły prototypów maszyn dla venrierowców. W końcu okazało się, że za kradzieżą stoi troll Gary Allen. Dzięki parowej zbroi, której plany zdobył, zamierza podporządkować sobie wszystkie bandy w mieście. W finałowej potyczce William McShade samodzielnie pokonał gang młodych trolli, uzbrojonych w pistolety, - straż przyboczną Allena. Jak? Rapierem. Oto dżentelmen, który kulom się nie kłania!

Strzel sobie!

2010-05-21T22:43:00.003+02:00

Po lucku, Silidianie, Omlecie raz i drugi raz, wreszcie i na mnie przyszedł czas aby napisać coś o pukawkach - a konkretniej o samym z nich pukaniu.

Buszując po sieci natrafiłem na ciekawego bloga - Steampunk World. Autor jest ponoć pisarzem, więc, oprócz ciekawych tekstów dotyczących historii, daje wiele rad dla młodych autorów. Chciałbym wam polecić taki właśnie poradnik pod wszystko wyjaśniającym tytułem "Making gunfights more exciting". Myślę, że zawarte jest w nim bardzo wiele dobry ch porad dla MG, którzy prowadzą przygody w realiach steampunku (choć nie tylko) i chcieli by nieco ubarwić, poprawić opisywanie walk bronią palną.

Część pierwsza - uwagi ogólne

Część druga - Snipers

Część trzecia - Gun Battles

Część czwarta - The Lone Draw
Część piąta - The Smell of Cordite

Oprócz tego, wyłowiłem z jednej z notek pewien bardzo ciekawy link - oto przegląd broni palnych, używanych na początku XX wieku. Szczególnie polecam.

I jeszcze mała uwaga ode mnie. Jeżeli postaci do walki używają nie zwykłej broni, ale parowych-hipermiotaczy-elektrycznych-kulek-z-gumą-do-żucia-w-środku, to zawsze może się zdarzyć, że taka broń zwyczajnie się zatnie, albo co gorsza coś w niej wybuchnie. Można uzyskać ciekawe efekty na sesji, gdy bohater nie jest pewny co do niezawodności swojej prototypowej broni. Wówczas może przygotowywać plan awaryjny lub też stawiać wszystko na jedną kartę, prowokując tym samym ciekawe, pełne napięcia sytuacje ("przystawiam temu zdrajcy miotacz do głowy i ze słowami "Zginiesz marnie, tak jak żyłeś!" pociągam za spust... jak to się zaciął?!").

PS. Tę notkę musiała ozdobić ta grafika :) Wzięta z picasowego profilu Wolsunga, oryginalnie w podręczniku głównym. Autor - Piotr Szot.

Clockworks, czyli narysuj mi przygodę

2010-05-05T17:46:00.005+02:00

Wreszcie jestem ze steampunkowym webkomiksem Clockworks na bieżąco. Powoli zaczynam nawet zgłębiać tajemnice świata nie przedstawione bezpośrednio na planszach (blog autora, profil facebookowy itp.) . Pokrótce, komiks ten opisuje przygody drużyny prywatnych detektywów, napotykających co chwila rożne zagadki. Uważam ten komiks za bardzo dobry i chciałbym się z Wami podzielić moimi wrażeniami, a także zachęcić do regularnego śledzenia :).

Przede wszystkim, Clockworks to jeden z nielicznych webkomiksów, skupiających się na akcji, a nie na żartach lub filozofowaniu. Wszyscy (nie? so jfgi :D) znają Stripfielda, Order of The Stick, Rotfl Playing Games, Gone with the Blastwave – ich siłą są dowcipy, zapadające w pamięć dialogi. A z komiksów akcji? Jest gamer9, jest Dr. McNinja, jest Girl Genius – ja nie kojarzę więcej znanych, a i w tych wymienionych, do niektórych odcinków określenie akcja pasuje słabo.

Porównanie ostatniego z wymienionych przeze mnie komiksów oraz Clockworks nasuwa się samo: obydwa utrzymane są w konwencji steampunku (no dobra – Girl Genius to niby „gaslamp fantasy”), ich akcja toczy się w świecie, w którym oprócz ludzi żyją magiczne istoty. Co je różni? Przede wszystkim bohaterowie. W Girl Genius obserwujemy poczynania Agathy Heterodyne – dziewczyny, obdarzonej niezwykłymi zdolnościami w zakresie technologii. Mi niezbyt przypadła ona do gustu, a to jej perypetie są osią napędową komiksu – przynajmniej na początku. W Clockworks natomiast nie da się wyróżnić jednego bohatera głównego – śledzimy działania całej drużyny. Dla mnie jest to ogromny plus. Postacie różnią się między sobą, więc prawie na pewno znajdziemy swojego ulubieńca. Poza tym oba komiksy różni podejście do fabuły. Girl Geniusz już od początku daje sygnały: szykujcie się na poplątaną wielowątkową historię, którą będziemy dłuuugo ciągnąć. W Clockworks mamy natomiast różne krótsze przygody trwające po kilka-kilkanaście odcinków, z czego dużą część stanowią plansze z naprawdę małą ilością tekstu.

Taki styl prezentowania historii w Clockworks wynika z historii powstania komiksu. Jest on zapisem kampanii w Savage Worlds, prowadzonej przez autora webkomiksu, Shawna Gastona. Widać, że preferuje on łączenie mniejszych historii w większą całość - sam stosuję podobny zabieg w Wolsungu. Rozgrywka trwa nadal, także nigdy nie wiadomo, co przyniesie kolejny odcinek. RPGowe korzenie Clockworks widać bardzo wyraźnie. Niektóre odcinki mają wyróżnić tylko jedną akcję jakiegoś bohatera, inne wprowadzają nowych herosów. Co pewien czas pojawia się charakterystyczny Nieznajomy (przez samego autora nazywany Mysterious Villain #1, #2 itd.), wokół działań którego toczą się następne odcinki. Każda z takich postaci posiada jakiś wyróżniający element wyglądu lub sprzęt (wolsungowe ja podpowiada: „po prostu gadżet” :D ) Co pewien czas pojawia się miniseria, opowiadająca o przeszłości danej postaci stworzonej przez któregoś z graczy Shawna. Są to jednak jedynie przerywniki pomiędzy kolejnymi potyczkami dzielnych detektywów. Dlatego też Clockworks jest świetnym źródłem inspiracji RPGowych – stanowi przecież zapis sesji.

Na koniec krótko – z powodu swej bardzo małej kompetencji w tym temacie – opiszę styl rysunku, prezentowany w komiksie Shawna Gastona. Absolutnie nie można tu mówić o fotorealizmie, czy nawet jakimkolwiek realizmie. Postaci rysowane są bardziej „ogólnie”, widać to szczególnie przy zbliżeniach na dłonie - wyróżniany jest jeden, dwa palce, reszta to plama koloru. Nie uważam tego jednak za minus. Za co zdecydowanie należy Shawna pochwalić, to rysowanie postaci w ruchu. Ja patrzę na rysunek biegnącego mecha – i w myślach słyszę opis tego biegu na sesji. Poza tym wyraźnie widać rozwijający się talent autora. Przez niecałe 90 odcinków jego kreska wyraźnie się poprawiła.

Podsumowując, Clockworks to komiks świetny dla ludzi, szukających RPGowych inspiracji, wartkiej akcji i wyrazistych bohaterów z fajnymi gadżetami. Nie nastawiajcie się na głęboką fabułę, filozoficzne przemyślenia, błyskotliwe dialogi – dajcie się ponieść przygodzie :).

PS: Okazało się, że gracz, sprawujący pieczę nad postacią potężnego Toby'ego jest Polakiem ;). Także mamy nawet swój narodowy akcent w tym świetnym komiksie.

Puszka Pandory vol. 2: Uwaga, giganty drogowe!

2010-04-25T13:33:00.002+02:00

Jak zwykle na ostatnią chwilę.... Przed wami krótki szybkostrzał do Wolsunga na drugą edycję Puszki.

***

Będący w podróży po Trójmonarchii bohaterowie trafiają na dziwną przeszkodę – droga, którą jechali, została rozkopana i zniszczona, wskutek czego zupełnie nie nadaje się do użytku. Szukając przyczyny problemu, drużyna natknie się na sudryjskich buntowników przeciwko parlamentowi w Valen, którzy w ten sposób chcą zwrócić na siebie uwagę.

Zawiązanie: Bohaterowie podróżują po drogach Sudrii. Dobrze byłoby, gdyby poruszali się publicznym środkiem transportu, lub też w tym samym kierunku, co oni podążałyby inne pojazdy. W pewnym momencie zauważają przed sobą potężny korek na drodze – absolutnie nie da się przejechać. Rozmowy z ludźmi szybko dadzą obraz sytuacji: droga została rozkopana przez nieznanych sprawców. Bohaterowie zostaną poproszeni o pomoc przez uwięzionych na drodze ludzi – bardzo możliwe, że znajdują się wśród nich osoby znane i bogate. Jeżeli drużyna podejmie wyzwanie, otrzyma informację, że warto byłoby wybrać się do obozu, założonego przez robotników, naprawiających most kilka kilometrów dalej.

Rozwinięcie: Wędrując w stronę wskazanego miejsca, bohaterowie będą powoli dążyć do rozwiązania zagadki. Otóż za całą aferą stoi grupa sudryjskich buntowników, kierowana przez Lazlo Eberhaza – byłego parlamentarzystę, który wobec braków sukcesów na arenie politycznej, postanowił zdobyć sławę w inny sposób. Podając się za robotników, zatrudnili się przy remoncie drogi oraz mostu, by następnie, przy pomocy przekupionych gigantów budowlanych zniszczyć jedno i drugie. Akcja ta ma ponownie zwrócić uwagę parlamentu w Valen na żądania odłączenia Sudrii od Trójmonarchii.
Jak już pisałem, poszlaki, prowadzące do buntowników bohaterowie powinni napotkać wędrując drogą (a raczej jej pozostałością). Przykładowo, pomoc starszej damie i jej mężowi, uwięzionym w zakopanym po maskę paromobilu (test wysportowania o ST 10) da informację na temat „ogromnych stworów, z potężnymi łopatami w dłoniach, rozkopujących trakt, przez które spóźnię się na bal, wydawany przez samego kuzyna wuja Cesarza”. Z kolei w czasie wdrapywania się na ogromną hałdę piachu bohaterowie mogą na niej odnaleźć charakterystyczne dla buntowników bandany z herbem Sudrii (spostrzegawczość o ST 10).
W końcu po długiej drodze oczom bohaterów ukarze się cel – obóz robotników, a dokładniej kilka maszyn parowych i dwa wagony do mieszkania.
Punkt kulminacyjny: Wspomniany obóz został przez buntowników przekształcony w punkt obronny. Ustawione w okrąg maszyny tworzą prymitywną warownię, bronioną przez sześciu opryszków i dwa giganty budowlane. Buntownicy żądają spotkania z przedstawicielami parlamentu w Valen. Grożą, że jeżeli do niego nie dojdzie, zniszczą naprawiony niedawno most, co bardzo zaszkodzi transportowi wewnątrz kraju. Negocjacje samych bohaterów z sudryjczykami są wykluczone. Jeżeli drużyna będzie nalegać, czeka ją walka. Warto wykorzystać zasadę specjalną scenerii Plac budowy. Ciekawym rozwiązaniem jest też uznanie osłaniających przeciwników maszyn za pancerz. Dodatkowym celem walki jest nie zrobienie krzywdy gigantom budowlanym (choćby poprzez użycie w walce umiejętności związanych z dyskusją w celu przeciągnięcia stworzeń na własną stronę) – bądź co bądź, to dobrzy robotnicy.
Rozwiązanie: Jeżeli bohaterom udało się wygrać (a może i z pomocą gigantów naprawić drogę), czeka ich wdzięczność uwięzionych w na drodze ludzi, a niewątpliwie także valeńskiego parlamentu. Dobrą nagrodą jest nazwanie naprawionego mostu imionami członków drużyny. Jeżeli jednak bohaterowie przegrali, mogą jedynie liczyć na litość buntowników oraz pomoc poselstwa z Valen.

***

Antagoniści:

Buntownicy – jak przestępcy (str. 449), statysta, 1k10 plus gadżet: charakterystyczny strój gangu

Giganty budowlane, dwa – jak z podręcznika (str. 409)

Lazlo Eberhaz

Domyślna konfrontacja: walka

Przeciwnik, gnom, pula 2k10; odporność: 2

Zdolności:

•    Twardy
•    Rozpoznanie sytuacji
•    Gadżet: charakterystyczny strój gangu

Walka: strzelanie 6/9+; obrona 14
Pościg: ucieczka 6/10+; wytrwałość 14
Dyskusja: perswazja 6/10+, półświatek 6/9+; pewność siebie 14

Nawet steampunk nie da ci tego...

2010-04-24T13:29:00.001+02:00

...co dadzą ci klocki LEGO! A jako że tych drugich z dzieciństwa zachowało się trochę, a to pierwsze daje twórczego kopa, postanowiłem poprosić młodszych braci o pomoc i coś wyczarować. Efekty można oglądać poniżej :) Aha, i nie zwracajcie uwagi na wszelkie zwisające sznurki - jakoś musieli latać ;)

Na początek - 4 archetypy z Wolsunga:

Ryzykant

Śledcza

Salonowiec

Eksplorator

Wehikuły i scenki rodzajowe :) :

Opancerzony paromobil - z przodu...

...i z tyłu.

Najwspanialszy parostatek.

A tu widok z pokładowego śmigłowca.

Spotkanie w przestworzach.

Pasażerowie.

I na koniec - pewnego razu w Londynie.

A jeżeli chcielibyście pooglądać prawdziwych mistrzów steampunkowych budowli - polecam Flickr.

Z kartoteki Alven Yardu #1

2010-04-04T20:34:00.002+02:00

Aby nie sprawiać wrażenia, że ten blog to same odgrzewane kotlety będą, zamieszczam coś zupełnie nowego: pierwszą partię BNów do Wolsunga, wzorowanych na tych z podręcznika, lecz uzupełnionych autorskimi konceptami. Jeżeli znajdziecie jakieś mechaniczne babole - piszcie, poprawię.

Roy MacKenzie, weteran wojenny

Ogniście rudy mężczyzna z binoklem na lewym oku, ubrany w alfheimski mundur z czasów wojny, z licznymi odznaczeniami. Zamiast prawej dłoni ma golemiczną protezę. Weteran walk w Nordalii, uczestniczący w zdobyciu Wolfenburga. Mieszka, wraz ze służącą trollicą Mildred, w ładnie urządzonym domu szeregowym w spokojnej dzielnicy. Utrzymuje się z wysokiej renty oraz honorariów za książki, dotyczące Wielkiej Wojny. W czasie rozmów stara się, swymi opowieściami, wzbudzić w rozmówcy współczucie i podziw dla samego siebie, i tym sposobem uzyskać przewagę.

Tak naprawdę jednak wiele historii ze swej wojennej przeszłości zmyślił lub przejął z życiorysu kogoś innego. Ukrywa też fakt posiadania dokumentów venrierowskich, wykradzionych z Wolfenburga jako pamiątka.

Domyślna konfrontacja: dyskusja

Przeciwnik, elf, pula 2k10, odporność: 1

Zdolności:

Wsparcie: na każde zawołanie Roya zjawia się Mildred (jak sojusznik osiłek (s. 467), z wykupioną cechą dyspozycyjny)
Hipnotyczny urok: jak cecha elfów o tej samej nazwie
Atuty: gra na emocjach, alfheimskie opanowanie
Gadżet: drobny, elegancki pistolet, ukryty w rękawie (jak damski pistolecik, s. 73)

Walka: strzelanie 6/9+ (9/9+ na średnim zasięgu); obrona 14

Pościg: ruch 3/9+; kondycja 14

Dyskusja: ekspresja 9/8+, gra na emocjach; pewność siebie 16

Gary Allen, przywódca trollowej bandy

Barczysty, wysoki troll o pooranej bliznami twarzy. Dawniej niekwestionowany król jednego z domów dziecka w Bridgebank, dziś poszukujący sławy przywódca oprychów. Ma ludzi zarówno od zabijania, jak i pastowania sobie butów, jednak poszukuje większej władzy. Ma mu w tym pomóc tajemniczy wynalazek z czasów Wielkiej Wojny, którego plany ukradł w czasie włamania do domu Roya MacKenziego.

Domyślna konfrontacja: walka

Przeciwnik, troll, pula 3k10, odporność: 3

Zdolności:

Cechy rasowe: ognioodporny, ognisty temperament
Obrzyn tatulka: jak strzelba myśliwska (s. 73); odebranie jej automatycznie aktywuje słabość ognisty temperament
Wsparcie: zjawia się gang młodych trolli (s. 427)
Ubermensch: obrona +2, zastraszanie +3, za żeton zwiększa o 1 szybkość (aktywacja sprężynowych butów); ten pancerz to wotański prototyp z pierwszych lat Wielkiej Wojny, stworzony jako podstawowe wyposażenie armii,. odrzucony z powodu stosunkowo dużych kosztów przy małej efektywności.

Walka: obrzyn 9/10+, zapasy 9/8+; obrona 16 (w pancerzu 21)

Pościg: wysportowanie 6/8+; kondycja 16

Dyskusja: zastraszanie 6/9+ (w pancerzu 9/9+); pewność siebie 14

Alain Canif, wynalazca

Ten młody gnom z Westrii wygląda jak bezdomny – połatana marynarka, brudna twarz, wyróżnia go jednak piękny, niezwykły parasol, z którym się nie rozstaje. Pozory jednak mylą. Alain jest tak naprawdę wynalazcą, a parasol to jego najnowsze dzieło – połączenie helikoptera, ukrytej w rączce szpady i tarczy (parasol pokryty jest creidnalenem, daje więc lekka osłonę ukrytej za nim osobie). Ten patent nie został jednak dobrze przyjęty w jego rodzinnym państwie – prym wiodą tam coraz bardziej fantazyjne scyzoryki. Mściwy błysk w oku Alaina sugeruje, że nie zamierza przejść nad tą sprawą obojętnie.

Domyślna konfrontacja: walka

Przeciwnik, gnom, pula 3k10, odporność: 2

Zdolności:

Cechy rasowe gnoma
Zdolność specjalna technomaga
Popisowy numer: ucieczka… na parasolu!
Technomagiczny gadżet: moc lot, nakładana na parasol
Wielozadaniowy Parasol Alaina – trzy cechy: walka +3, pojazdy +3, obrona +2

Walka: Wielozadaniowy Parasol Alaina 6/9+; obrona: 12 (pod Parasolem 14)

Pościg: wysportowanie 6/9+; wytrwałość 12

Dyskusja: argumenty 3/10+; pewność siebie 10

Nico Poganini, skrzypek, szalony artysta

Rozwiany włos na głowie i nieco ekscentryczny, lecz elegancki strój sugerują, że mamy do czynienia z artystą. Rzeczywiście, Nico to wirtuoz skrzypiec, który jednak swój talent zawdzięcza korzystaniu z magicznych mocy, także tych zabronionych.

Domyślna konfrontacja: dyskusja

Przeciwnik, człowiek, pula 3k10; odporność: 4

Zdolności:

Magia: moce kuszenie, wpływ i zauroczenie; zaklęcia przyzwanie demona, regeneracja * Profesja demonolog-artysta
Gadżety: oszałamiająca kreacja, kolekcja medali, skrzypce Stratifariego (+3 do ekspresji, za żeton +5 do dowolnej umiejętności społecznej przy kontaktach z muzykami)
Niewrażliwość (ekspresja, zastraszanie)

Walka: walka 6/10+; obrona 14

Pościg: ucieczka 6/9+; wytrwałość 14

Dyskusja: ekspresja 12/8+, perswazja 6/8+; pewność siebie: 18. Oszałamiająca kreacja, kolekcja medali, niewrażliwość (ekspresja, zastraszanie), moce kuszenie, wpływ, zauroczenie.

Bob Błyskawica, rewolwerowiec

Chodzący w nasuniętym głęboko na czoło kapeluszu krasnolud, okryty skórzanym płaszczem, chodzący wiecznie w grubych rękawicach. Niegdyś szeryf jednego z miast w Lidze Wolnych Hrabstw, znany ze swej brutalności, po ataku windian stracił obie ręce. Poddał się serii operacji, w tym wszczepieniu nowoczesnych polemicznych protez. Co gorsza, wyciął sobie serce, zastępując je mechanicznym organem i stał się urhwerkiem. Teraz sieje postrach jako rewolwerowiec o niespotykanej szybkości – efekt działania skrzętnie ukrywanych protez.

Domyślna konfrontacja: walka

Przeciwnik, krasnolud, pula 3k10; odporność: 4

Zdolności:

Wszystkie zdolności uhrwerka-technomanty (golemizacja daje bonus do strzelania z rewolwerów)
Atuty: szybkie dobycie broni, oburęczny, celny cios, szybki cios

Walka: rewolwery 15/8+; obrona 17

Pościg: wysportowanie 6/9+, ukrywanie się 6/9+; wytrwałość 17

Dyskusja: perswazja 6/8+; pewność siebie 16

Puszka Pandory vol.1: Bar "Obżartuch"

2010-04-04T20:13:00.005+02:00

Zaczynam blogowanie na Bloggerze. Pełną parą będzie blogiem na temat wszystkiego, co bliżej lub dalej związane ze steampunkiem. Na dobry początek zamieszczam krótki szybkostrzał do Wolsunga, napisany na pierwszą Puszkę Pandory, a opublikowany pierwotnie na moim PolterBlogu. Enjoy and stay tuned :)

Wedle miejskiej legendy, nikt jeszcze nie przeżył nocy w barze „Obżartuch”. Ludzie różne rzeczy opowiadają po pijanemu. Inna sprawa, gdy do bohaterów zgłasza się hrabina von Harz prosząc o odnalezienie syna, którego ostatni raz widziano właśnie w tym przybytku.

Czy drużyna zdemaskuje mściwego barmana, który stoi za porwaniami? A może sama stanie się jego ofiarą?

Zawiązanie: do przebywających w Heimburgu bohaterów zgłasza się hrabina von Harz, osoba znana i szanowana w wyższych sferach miasta. Prosi ona o pomoc w odnalezieniu swojego syna Tobiasa, który od dwóch dni nie wrócił do domu. Nie ukrywa przy tym, że miejscem, gdzie go ostatnio widziano, był niesławny bar „Obżartuch” – hrabina woli jednak, aby informacja ta pozostała między nią a bohaterami.

Pani von Harz sama zaproponuje bohaterom rozpoczęcie poszukiwań od zbadania „Obżartucha” – zaznaczając oczywiście, że nie chodzi o jakąś głupią legendę.

Rozwinięcie: dostanie się do „Obżartucha” nie powinno być dla bohaterów żadnym problemem. Prawdziwa przygoda czeka po przekroczeniu nadpleśniałych drzwi…

Bar jest miejscem, w którym znaleźć można wszystko. Przy rozklekotanych ławach siędzą starsi mężczyźni, na wpół przytomni od alkoholu. Gdzieniegdzie między stołami kręcą się, ukazując swe wdzięki, kelnerki-orczyce. Pośród zgromadzonych osób dostrzec można też barmana – ponurego, łysiejącego mężczyznę, nieodzywającego się do nikogo ani słowem.

Rozpytywanie o Tobiasa von Harza nie da żadnego rezultatu – ani kelnerki ani bywalcy baru nic o nim nigdy nie słyszeli.

Jeżeli bohaterowie mają dużo czasu do nadejścia zmroku, czeka ich jeszcze wiele atrakcji. Konfrontacja z oszalałym artystą? Czemu nie? Rozsądzenie sporu na temat jakości podawanego piwa między dwoma staruszkami? Zadanie dla prawdziwych bohaterów. A może ukrywanie się przed wścibskim dziennikarzem? W końcu bywanie w „Obżartuchu” nie jest niczym chwalebnym.

Jeżeli zaś noc zbliża się szybkimi krokami, jest to ostatnia chwila, aby wypytać bywalców przybytku o przyczyny ich dezercji. Udane testy wiedzy ogólnej, lub też półświatka o ST 10 pozwolą zdobyć następujące informacje:

kilka lat temu, w barze doszło do poważnej bójki, w wyniku której zginął ówczesny barman – Albrecht Zuber,
po nim stanowisko objął przybyły podobno aż z Hrimthorstu Michael Albrechtson (za podbicie w teście informacja – Michael jest ponoć nieślubnym synem Albrechta),
od czasu pojawienia się nowego barmana, bywalcy „Obżartucha” obserwują zniknięcia osób, które pozostały w knajpie na noc.

Gdy zapadnie zmrok, w barze nie pozostanie już nikt. Gdy ostatnia postać zatrzaśnie za sobą drzwi i zniknie w mrokach nocy, nadejdzie czas na rozwiązanie zagadki.

Moment kulminacyjny: zza zasłony, oddzielającej główną salę baru od zaplecza wyłania się Michael Albrechtson.

„Wy też nie wierzyliście w legendę, co? Myśleliście, że można spędzić noc w „Obżartuchu”, a następnego dnia wrócić spokojnie do normalnego życia? Głupcy. Mój ojciec tez tak myślał. Mylił się – zabiła go banda pijanych staruchów, złych, że barman każe im na noc opuścić lokal. Ja jednak się nie dam. Będę go mścił do końca swoich dni.” W tym momencie z ciemnego kąta sali wychynie postawny troll, z długim nożem w ręku. Powoli zacznie zbliżać się do bohaterów. „Poznajcie Bjorna, mojego astralnego przyjaciela z Północy. Pomaga mi w spełnieniu zemsty. Bjorn, zajmij się nimi.”

Bohaterów czeka walka z Bjornem – duchem służebnym Michaela. Barman będzie się jej przyglądał. W razie przegranej ducha sam przystąpi do walki.

Po pokonaniu tych przeciwników, bohaterów czeka jedynie odnalezienie zaginionych. Zostali oni ukryci w małej piwniczce pod zapleczem – wśród nich Tobias von Harz. Niestety, nie wszystkie odnalezione osoby będą żywe – część zmarła z głodu lub od kar cielesnych…

Rozwiązanie: za odnalezienie Tobiasa, bohaterowie uzyskają dozgonną wdzięczność – oraz zapomogę finansową - rodziny von Harz, jednak jedynie pod warunkiem zachowania sprawy w tajemnicy. Także bywalcy „Obżartucha” oraz pozostali uratowani pozostaną dłużnikami drużyny. A legenda o tajemniczym barze doczeka się niesamowitego zakończenia i na długo pozostanie w pamięci mieszkańców Wolnego Miasta Heimburga.

***

Antagoniści:

Duch służebny – podręcznik, str. 438 (posiada długi nóż – jak gadżet laska, podręcznik, str. 72)

Michael Albrechtson – jak Fineas O’Connor, bandyta (podręcznik , str. 449), ze zmianami: zamiast zdolności siłacz, zdolność bogaty w doświadczenie (cecha rasowa ludzi); zamist umiejętności walka: boks, umiejętność walka: noże.